Saltar ao contido

facer

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

  • Pronuncia: /faˈθeɾ/ ou /faˈseɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

facer

  1. Dar forma a algo material, reunindo e colocando convenientemente os elementos de que se compón.
  2. Preparar ou arranxar algo facendo nel o necesario para que quede disposto para o seu uso.
  3. Realizar, efectuar ou levar a cabo unha acción, actividade, tarefa ou traballo.
  4. Poñer os medios necesarios ou realizar o que se precisa para que algo exista, suceda ou se produza.
  5. Buscar a solución a un problema, exercicio ou tarefa, realizando o traballo que require.
  6. Provocar ou obrigar alguén a que execute ou experimente o que expresa o verbo que acompaña.
  7. Dar como resultado unha cantidade, número, suma ou equivalencia.
  8. Cumprir unha persoa certa idade ou chegar a certo número de anos, meses, semanas ou días.
  9. Cumprirse exactamente un período de tempo desde que algo ocorreu.
  10. Supoñer ou imaxinar que alguén ou algo está nun lugar ou ten determinadas características.
  11. Converter alguén ou algo noutra cousa, estado, condición ou situación.
  12. Percorrer ou andar unha determinada distancia.
  13. Imitar a voz, o canto, o son ou algunha característica dunha persoa ou animal.
  14. Adoptar ou representar o comportamento propio de alguén ou de algo.
  15. Actuar de maneira que pareza o que se expresa, sen selo necesariamente.
  16. Conseguir que o corpo se acostume a unha situación, actividade, esforzo ou condición.
  17. Causar que alguén ou algo chegue a ser ou estar do modo que se expresa.
  18. Dar a alguén ou algo certo aspecto, aparencia ou impresión.
  19. Conseguir ou gañar diñeiro, amizades, fortuna ou outros bens.
  20. Causar dano, prexuízo ou mal a alguén.
  21. Deixar algo en testamento a alguén.
  22. Deixar espazo para alguén ou algo.

Verbo intransitivo

facer

  1. Desempeñar de maneira eventual un papel, oficio, cargo ou función.
  2. Procurar ou tratar de conseguir que se realice algo.
  3. Actuar ou proceder dunha determinada maneira.

Modelo:-verboimp- facer

  1. Indicar un fenómeno meteorolóxico ou o estado do tempo atmosférico.
  2. Cumprirse un período de tempo desde que ocorreu algo.


Verbo pronominal

facerse

  1. Chegar a ser ou evolucionar unha persoa ou cousa cara ao estado, condición ou calidade que se expresa.
  2. Adquirir unha persoa un costume, hábito ou adaptación a unha situación determinada.
  3. Resultar ou parecer algo a alguén dunha determinada maneira.
  4. Conseguir algo, especialmente mediante procura, compra ou esforzo.

Observacións

  • facer é un verbo moi polisémico e irregular; o participio é feito, feita, feitos, feitas.
  • Pode funcionar como verbo causativo: facer rir, facer chorar, facer vir, facer que alguén marche.
  • Nos usos temporais, pode ser impersoal: fai dous anos, fai frío, fai sol.
  • facer de indica desempeño eventual dun papel, oficio ou función: facer de porteiro, facer de rei.
  • facer por pode significar esforzarse por algo: fai por velo, fai por chegar cedo.
  • No uso pronominal, mantense a trampa das ligazóns: facerse, converterse, volverse, acostumarse, afacerse.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

Conxugación


Referencias