resultar

Galego

• Etimoloxía: do latín resultāre.

• Pronuncia: /re.sulˈtaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

resultar

1. Producirse ou obterse como consecuencia, efecto ou resultado dunha cousa.
   • Sinónimos: derivar, proceder, provir, xurdir, saír
   • Termos relacionados: resultado, resultante, consecuencia, efecto, causa
   • Exemplo: Os danos resultaron do terremoto.
     
     
   • Exemplo: A cor verde resulta da mestura das cores azul e amarela.
     
     
2. Chegar a descubrirse, comprobarse ou manifestarse que algo é, foi ou ocorreu da maneira que se expresa.
   • Sinónimos: revelarse, manifestarse, comprobarse, ser
   • Antónimos: ocultarse, desmentirse, non comprobarse
   • Termos relacionados: comprobación, manifestación, aparencia, realidade
   • Exemplo: A súa colaboración resultou inútil.
     
     
   • Exemplo: Resultou que era parente meu.
     
     
3. Producir unha cousa o efecto, impresión ou valoración que se expresa.
   • Sinónimos: ser, parecer, saír, funcionar, dar resultado
   • Antónimos: fracasar, fallar, non funcionar
   • Termos relacionados: efecto, impresión, valoración, funcionamento
   • Exemplo: O accidente resultoume desagradable.
     
     
   • Exemplo: No xantar resultou todo ben.
     
     
4. Funcionar ou dar bo resultado unha cousa.
   • Sinónimos: funcionar, servir, valer, dar resultado
   • Antónimos: fallar, fracasar, non servir, non valer
   • Termos relacionados: funcionamento, utilidade, eficacia, éxito
   • Exemplo: Isto resulta, rapaz!
     
     
   • Exemplo: O negocio resulta mellor do que esperabamos.
     
     

Expresións relacionadas

• dar resultado
• resultar ben
• resultar de
• resultar mal
• resultar que
• resultar ser

Termos relacionados

• resulta
• resultado
• resultando
• resultante
• resultativo
• consecuencia
• efecto
• causa
• producirse
• derivar
• proceder
• provir
• saír
• funcionar
• servir
• valer

Traducións

1. Producirse como consecuencia

Catalán: resultar (ca), derivar (ca), provenir (ca) Alemán: sich ergeben (de), resultieren (de), hervorgehen (de) Inglés: result (en), arise (en), derive (en) Castelán: resultar (es), derivar (es), provenir (es) Francés: résulter (fr), découler (fr), provenir (fr)

Italiano: risultare (it), derivare (it), provenire (it) Portugués: resultar (pt), derivar (pt), provir (pt) Ruso: получаться (ru), проистекать (ru), следовать (ru) Chinés: 产生 (zh), 源于 (zh), 导致 (zh)

2. Comprobarse ou manifestarse de certo modo

Catalán: resultar (ca), revelar-se (ca), ser (ca) Alemán: sich herausstellen (de), sich erweisen (de), sein (de) Inglés: turn out (en), prove (en), be (en) Castelán: resultar (es), resultar ser (es), revelarse (es) Francés: s'avérer (fr), se révéler (fr), être (fr)

Italiano: risultare (it), rivelarsi (it), essere (it) Portugués: resultar (pt), revelar-se (pt), ser (pt) Ruso: оказаться (ru), выясниться (ru), обнаружиться (ru) Chinés: 结果是 (zh), 证明是 (zh), 显得 (zh)

3-4. Producir certo efecto ou funcionar

Catalán: resultar (ca), funcionar (ca), fer efecte (ca) Alemán: wirken (de), funktionieren (de), ausfallen (de) Inglés: turn out (en), work (en), have an effect (en) Castelán: resultar (es), funcionar (es), dar resultado (es) Francés: résulter (fr), fonctionner (fr), faire effet (fr)

Italiano: risultare (it), funzionare (it), fare effetto (it) Portugués: resultar (pt), funcionar (pt), dar resultado (pt) Ruso: получаться (ru), работать (ru), давать результат (ru) Chinés: 奏效 (zh), 有效 (zh), 起作用 (zh)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	resultar
Xerundio	resultando
Participio	resultado, resultada, resultados, resultadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	resulto	resultas	resulta	resultamos	resultades	resultan
	Copretérito	resultaba	resultabas	resultaba	resultabamos	resultabades	resultaban
	Pretérito	resultei	resultaches	resultou	resultamos	resultastes	resultaron
	Antepretérito	resultara	resultaras	resultara	resultaramos	resultarades	resultaran
	Futuro	resultarei	resultarás	resultará	resultaremos	resultaredes	resultarán
	Pospretérito	resultaría	resultarías	resultaría	resultariamos	resultariades	resultarían
Modo Subxuntivo	Presente	resulte	resultes	resulte	resultemos	resultedes	resulten
	Pretérito	resultase	resultases	resultase	resultásemos	resultásedes	resultasen
	Futuro	resultar	resultares	resultar	resultarmos	resultardes	resultaren
Modo Imperativo	Afirmativo		resulta	resulte1	resultemos	resultade	resulten1
	Negativo		resultes	resulte1	resultemos	resultedes	resulten1
Infinitivo conxugado		resultar	resultares	resultar	resultarmos	resultardes	resultaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para resultar.

• «resultar» no DIGALEGO, Ir Indo.