embarrar

Galego

• Etimoloxía: de barro.

• Pronuncia: /embaˈraɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

embarrar

1. Manchar algo de barro.
   • Sinónimos: enlamar.
   • Antónimos: desembarrar.
2. Cubrir algo con barro, bosta ou outra masa semellante, como se facía nas eiras e nos fornos, para selar buratos e illar.
   • Sinónimos: barrar, embostar.
   • Antónimos: desbarrar.
3. Fixar unha embarcación por medio dunha áncora no mar para poder pescar.
   • Sinónimos: ancorar, fondear.

Traducións

• Castelán: embarrar ^(es).
• Portugués: enlamear ^(pt), embarrar ^(pt)

Verbo intransitivo

embarrar

1. Quedar enganchado un aparello de pesca nun banco de area ou nunhas pedras.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	embarrar
Xerundio	embarrando
Participio	embarrado, embarrada, embarrados, embarradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	embarro	embarras	embarra	embarramos	embarrades	embarran
	Copretérito	embarraba	embarrabas	embarraba	embarrabamos	embarrabades	embarraban
	Pretérito	embarrei	embarraches	embarrou	embarramos	embarrastes	embarraron
	Antepretérito	embarrara	embarraras	embarrara	embarraramos	embarrarades	embarraran
	Futuro	embarrarei	embarrarás	embarrará	embarraremos	embarraredes	embarrarán
	Pospretérito	embarraría	embarrarías	embarraría	embarrariamos	embarrariades	embarrarían
Modo Subxuntivo	Presente	embarre	embarres	embarre	embarremos	embarredes	embarren
	Pretérito	embarrase	embarrases	embarrase	embarrásemos	embarrásedes	embarrasen
	Futuro	embarrar	embarrares	embarrar	embarrarmos	embarrardes	embarraren
Modo Imperativo	Afirmativo		embarra	embarre1	embarremos	embarrade	embarren1
	Negativo		embarres	embarre1	embarremos	embarredes	embarren1
Infinitivo conxugado		embarrar	embarrares	embarrar	embarrarmos	embarrardes	embarraren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo

embarrar

1. Embarrar.

Portugués

Verbo

embarrar

1. Embarrar.