desbarrar

Galego

• Pronuncia: /desβaˈraɾ/ (AFI)

desbarrar¹

• Etimoloxía: de barrar e o prefixo des-.

Verbo transitivo

desbarrar

1. Retirar o barro, ou outra masa, que se usara para tapar e selar algo.
   • Antónimos: barrar, embarrar.

desbarrar²

• Etimoloxía: de barra.

Verbo transitivo

desbarrar

1. Quitar a tranca ou barra que pecha algo.
   • Antónimos: desatrancar.
   • Antónimos: aldrabar, atabasar, atrancar, coutar, trancar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desbarrar
Xerundio	desbarrando
Participio	desbarrado, desbarrada, desbarrados, desbarradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desbarro	desbarras	desbarra	desbarramos	desbarrades	desbarran
	Copretérito	desbarraba	desbarrabas	desbarraba	desbarrabamos	desbarrabades	desbarraban
	Pretérito	desbarrei	desbarraches	desbarrou	desbarramos	desbarrastes	desbarraron
	Antepretérito	desbarrara	desbarraras	desbarrara	desbarraramos	desbarrarades	desbarraran
	Futuro	desbarrarei	desbarrarás	desbarrará	desbarraremos	desbarraredes	desbarrarán
	Pospretérito	desbarraría	desbarrarías	desbarraría	desbarrariamos	desbarrariades	desbarrarían
Modo Subxuntivo	Presente	desbarre	desbarres	desbarre	desbarremos	desbarredes	desbarren
	Pretérito	desbarrase	desbarrases	desbarrase	desbarrásemos	desbarrásedes	desbarrasen
	Futuro	desbarrar	desbarrares	desbarrar	desbarrarmos	desbarrardes	desbarraren
Modo Imperativo	Afirmativo		desbarra	desbarre1	desbarremos	desbarrade	desbarren1
	Negativo		desbarres	desbarre1	desbarremos	desbarredes	desbarren1
Infinitivo conxugado		desbarrar	desbarrares	desbarrar	desbarrarmos	desbarrardes	desbarraren

1 Vostede(s)