ensortellar

Galego

• Pronuncia: /ensoɾteˈʎaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

ensortellar

1. Unir de novo unha articulación ósea ou un óso fracturado.
   • Sinónimos: amañar, compoñer, compor.
   • Antónimos: derrancar, desartellar, desarticular, descompoñer, descompor, desconxuntar, desensortellar, desortellar, dislocar, esnogar, luxar.
2. Pórlle un aro no fociño a un porco.
   • Sinónimos: aferretar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	ensortellar
Xerundio	ensortellando
Participio	ensortellado, ensortellada, ensortellados, ensortelladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	ensortello	ensortellas	ensortella	ensortellamos	ensortellades	ensortellan
	Copretérito	ensortellaba	ensortellabas	ensortellaba	ensortellabamos	ensortellabades	ensortellaban
	Pretérito	ensortellei	ensortellaches	ensortellou	ensortellamos	ensortellastes	ensortellaron
	Antepretérito	ensortellara	ensortellaras	ensortellara	ensortellaramos	ensortellarades	ensortellaran
	Futuro	ensortellarei	ensortellarás	ensortellará	ensortellaremos	ensortellaredes	ensortellarán
	Pospretérito	ensortellaría	ensortellarías	ensortellaría	ensortellariamos	ensortellariades	ensortellarían
Modo Subxuntivo	Presente	ensortelle	ensortelles	ensortelle	ensortellemos	ensortelledes	ensortellen
	Pretérito	ensortellase	ensortellases	ensortellase	ensortellásemos	ensortellásedes	ensortellasen
	Futuro	ensortellar	ensortellares	ensortellar	ensortellarmos	ensortellardes	ensortellaren
Modo Imperativo	Afirmativo		ensortella	ensortelle1	ensortellemos	ensortellade	ensortellen1
	Negativo		ensortelles	ensortelle1	ensortellemos	ensortelledes	ensortellen1
Infinitivo conxugado		ensortellar	ensortellares	ensortellar	ensortellarmos	ensortellardes	ensortellaren

1 Vostede(s)