descompor

Galego

• Etimoloxía: de compor e o prefixo -.

• Pronuncia: /deskomˈpoɾ/ (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

descompor

1. Descompoñer.

Conxugación

Verbo irregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	descompor
Xerundio	descompondo
Participio	descomposto, descomposta, descompostos, descompostas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	descompoño	descompós	descompón	descompomos	descompondes	descompón
	Copretérito	descompuña	descompuñas	descompuña	descompuñamos	descompuñades	descompuñan
	Pretérito	descompuxen	descompuxeches	descompuxo	descompuxemos	descompuxestes	descompuxeron
	Antepretérito	descompuxera	descompuxeras	descompuxera	descompuxeramos	descompuxerades	descompuxeran
	Futuro	descomporei	descomporás	descomporá	descomporemos	descomporedes	descomporán
	Pospretérito	descomporía	descomporías	descomporía	descomporiamos	descomporiades	descomporían
Modo Subxuntivo	Presente	descompoña	descompoñas	descompoña	descompoñamos	descompoñades	descompoñan
	Pretérito	descompuxese	descompuxeses	descompuxese	descompuxésemos	descompuxésedes	descompuxesen
	Futuro	descompuxer	descompuxeres	descompuxer	descompuxermos	descompuxerdes	descompuxeren
Modo Imperativo	Afirmativo		descompón	descompoña1		descomponde	descompoñan1
	Negativo		descompoñas	descompoña1		descompoñades	descompoñan1
Infinitivo conxugado		descompor	descompores	descompor	descompormos	descompordes	descomporen

1 Vostede(s)