precinto

Galego

• Etimoloxía: do latín praecinctus, 'acción de cinguir'.

• Pronuncia: /pɾe.θiŋ.to̯/ ou /pɾe.siŋ.to̯/ (AFI)

Substantivo masculino

precinto
(sg: precinto; pl: precintos)

1. Acción e efecto de precintar.
2. Sinal lacrada que se pon arredor de algo para que non sexa aberto e demostrar que non foi manipulado por quen non corresponde.