lacrar

Galego

• Etimoloxía: de «lacre».

• Pronuncia: [laˈkɾaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

lacrar

1. Pechar ou selar [unha carta, documento ou paquete] con lacre.

Traducións

• Castelán: lacrar ^(es)
• Portugués: lacrar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	lacrar
Xerundio	lacrando
Participio	lacrado, lacrada, lacrados, lacradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	lacro	lacras	lacra	lacramos	lacrades	lacran
	Copretérito	lacraba	lacrabas	lacraba	lacrabamos	lacrabades	lacraban
	Pretérito	lacrei	lacraches	lacrou	lacramos	lacrastes	lacraron
	Antepretérito	lacrara	lacraras	lacrara	lacraramos	lacrarades	lacraran
	Futuro	lacrarei	lacrarás	lacrará	lacraremos	lacraredes	lacrarán
	Pospretérito	lacraría	lacrarías	lacraría	lacrariamos	lacrariades	lacrarían
Modo Subxuntivo	Presente	lacre	lacres	lacre	lacremos	lacredes	lacren
	Pretérito	lacrase	lacrases	lacrase	lacrásemos	lacrásedes	lacrasen
	Futuro	lacrar	lacrares	lacrar	lacrarmos	lacrardes	lacraren
Modo Imperativo	Afirmativo		lacra	lacre1	lacremos	lacrade	lacren1
	Negativo		lacres	lacre1	lacremos	lacredes	lacren1
Infinitivo conxugado		lacrar	lacrares	lacrar	lacrarmos	lacrardes	lacraren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

lacrar

1. Lacrar.

Portugués

Verbo transitivo

lacrar

1. Lacrar.