muñar

Galego

• Pronuncia: /muˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

muñar

1. Emitir a súa voz unha vaca ou boi ou outro ruminante.
   • Sinónimos: abracar, aturrar, berrar, berregar, bradar, bramar, brecar, bruar, burdear, esborrecar, muar, ornear.

Variantes

• muiñar

Traducións

• Castelán: mugir ^(es)
• Portugués: mugir ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	muñar
Xerundio	muñando
Participio	muñado, muñada, muñados, muñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	muño	muñas	muña	muñamos	muñades	muñan
	Copretérito	muñaba	muñabas	muñaba	muñabamos	muñabades	muñaban
	Pretérito	muñei	muñaches	muñou	muñamos	muñastes	muñaron
	Antepretérito	muñara	muñaras	muñara	muñaramos	muñarades	muñaran
	Futuro	muñarei	muñarás	muñará	muñaremos	muñaredes	muñarán
	Pospretérito	muñaría	muñarías	muñaría	muñariamos	muñariades	muñarían
Modo Subxuntivo	Presente	muñe	muñes	muñe	muñemos	muñedes	muñen
	Pretérito	muñase	muñases	muñase	muñásemos	muñásedes	muñasen
	Futuro	muñar	muñares	muñar	muñarmos	muñardes	muñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		muña	muñe1	muñemos	muñade	muñen1
	Negativo		muñes	muñe1	muñemos	muñedes	muñen1
Infinitivo conxugado		muñar	muñares	muñar	muñarmos	muñardes	muñaren

1 Vostede(s)