burdear

Galego

• Pronuncia: /buɾðeˈaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

burdear

1. Emitir a súa voz unha vaca ou boi.
   • Sinónimos: abracar, bradar, brecar, bruar, esborrecar, muar, muiñar, ornear.
   • Exemplo: Nenas que ides co gando, levaime a miña marela, queda na corte burdeando por unha gavela de herba.
     
     

Traducións

• Castelán: mugir ^(es)
• Portugués: mugir ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	burdear
Xerundio	burdeando
Participio	burdeado, burdeada, burdeados, burdeadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	burdeo	burdeas	burdea	burdeamos	burdeades	burdean
	Copretérito	burdeaba	burdeabas	burdeaba	burdeabamos	burdeabades	burdeaban
	Pretérito	burdeei	burdeaches	burdeou	burdeamos	burdeastes	burdearon
	Antepretérito	burdeara	burdearas	burdeara	burdearamos	burdearades	burdearan
	Futuro	burdearei	burdearás	burdeará	burdearemos	burdearedes	burdearán
	Pospretérito	burdearía	burdearías	burdearía	burdeariamos	burdeariades	burdearían
Modo Subxuntivo	Presente	burdee	burdees	burdee	burdeemos	burdeedes	burdeen
	Pretérito	burdease	burdeases	burdease	burdeásemos	burdeásedes	burdeasen
	Futuro	burdear	burdeares	burdear	burdearmos	burdeardes	burdearen
Modo Imperativo	Afirmativo		burdea	burdee1	burdeemos	burdeade	burdeen1
	Negativo		burdees	burdee1	burdeemos	burdeedes	burdeen1
Infinitivo conxugado		burdear	burdeares	burdear	burdearmos	burdeardes	burdearen

1 Vostede(s)