bruar

Galego

• Pronuncia: /bɾuˈaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

bruar

1. Emitir a súa voz unha vaca ou boi.
   • Sinónimos: abracar, bradar, brecar, burdear, esborrecar, muar, muiñar, ornear.
   • Exemplo: O que merca boi por vaca, ao bruar se desengana.
     
     
2. (Figurado) Facer moito ruído o mar ou o vento.
   • Exemplo: A mar bruaba tan forte que puña medo.
     
     

Traducións

• Castelán: mugir ^(es)
• Francés: meugler ^(fr)
• Portugués: mugir ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bruar
Xerundio	bruando
Participio	bruado, bruada, bruados, bruadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	brúo	brúas	brúa	bruamos	bruades	brúan
	Copretérito	bruaba	bruabas	bruaba	bruabamos	bruabades	bruaban
	Pretérito	bruei	bruaches	bruou	bruamos	bruastes	bruaron
	Antepretérito	bruara	bruaras	bruara	bruaramos	bruarades	bruaran
	Futuro	bruarei	bruarás	bruará	bruaremos	bruaredes	bruarán
	Pospretérito	bruaría	bruarías	bruaría	bruariamos	bruariades	bruarían
Modo Subxuntivo	Presente	brúe	brúes	brúe	bruemos	bruedes	brúen
	Pretérito	bruase	bruases	bruase	bruásemos	bruásedes	bruasen
	Futuro	bruar	bruares	bruar	bruarmos	bruardes	bruaren
Modo Imperativo	Afirmativo		brúa	brúe1		bruade	brúen1
	Negativo		brúes	brúe1		bruedes	brúen1
Infinitivo conxugado		bruar	bruares	bruar	bruarmos	bruardes	bruaren

1 Vostede(s)