abracar

Galego

• Pronuncia: /a.bɾa.ˈkaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo e pronominal

abracar

1. Emitir a vaca ou o boi a súa voz.
   • Exemplo: ¿Oes? A vaca está a abracar. Debe andar de parto.
     
     
   • Sinónimos: aturrar bradar, brecar, bruar, burdear, esborrecar, muar, muiñar, ornear.
2. Diminuír a violencia algún elemento da natureza.
3. Berrar unha persoa, especialmente de dor.
4. Tranquilizarse.
   • Sinónimos: apazugar.

Traducións

• Castelán: mugir ^(es).
• Portugués: mugir ^(pt).
• Ruso: мычать ^(ru)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	abracar
Xerundio	abracando
Participio	abracado, abracada, abracados, abracadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	abraco	abracas	abraca	abracamos	abracades	abracan
	Copretérito	abracaba	abracabas	abracaba	abracabamos	abracabades	abracaban
	Pretérito	abraquei	abracaches	abracou	abracamos	abracastes	abracaron
	Antepretérito	abracara	abracaras	abracara	abracaramos	abracarades	abracaran
	Futuro	abracarei	abracarás	abracará	abracaremos	abracaredes	abracarán
	Pospretérito	abracaría	abracarías	abracaría	abracariamos	abracariades	abracarían
Modo Subxuntivo	Presente	abraque	abraques	abraque	abraquemos	abraquedes	abraquen
	Pretérito	abracase	abracases	abracase	abracásemos	abracásedes	abracasen
	Futuro	abracar	abracares	abracar	abracarmos	abracardes	abracaren
Modo Imperativo	Afirmativo		abraca	abraque1	abraquemos	abracade	abraquen1
	Negativo		abraques	abraque1	abraquemos	abraquedes	abraquen1
Infinitivo conxugado		abracar	abracares	abracar	abracarmos	abracardes	abracaren

1 Vostede(s)