estrangular

Galego

• Etimoloxía: do latín strangulare.

Verbo transitivo

estrangular

1. Apertar a gorxa a unha persoa ou a un animal, impedíndolle a respiración.
   • Exemplo: Aquela camisola que lle prestaran, estrangulábao.
     
     
2. Matar por asfixia a unha persoa ou a un animal, apertándolle a gorxa.
   • Exemplo: Morreu estrangulado polo seu propio fillo.
     
     
3. (Cirurxía) Interceptar a comunicación dos vasos dunha parte do corpo por medio de presión ou ligadura.

Sinónimos

• (só para os termos da lingua común) esganar

Verbo pronominal

1. Morrer por estrangulamento.
   • Exemplo: O can estaba atado e estrangulouse ao querer saltar o valado.
     
     

Sinónimos

• esganarse

Traducións

• Castelán: estrangular ^(es)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	estrangular
Xerundio	estrangulando
Participio	estrangulado, estrangulada, estrangulados, estranguladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	estrangulo	estrangulas	estrangula	estrangulamos	estrangulades	estrangulan
	Copretérito	estrangulaba	estrangulabas	estrangulaba	estrangulabamos	estrangulabades	estrangulaban
	Pretérito	estrangulei	estrangulaches	estrangulou	estrangulamos	estrangulastes	estrangularon
	Antepretérito	estrangulara	estrangularas	estrangulara	estrangularamos	estrangularades	estrangularan
	Futuro	estrangularei	estrangularás	estrangulará	estrangularemos	estrangularedes	estrangularán
	Pospretérito	estrangularía	estrangularías	estrangularía	estrangulariamos	estrangulariades	estrangularían
Modo Subxuntivo	Presente	estrangule	estrangules	estrangule	estrangulemos	estranguledes	estrangulen
	Pretérito	estrangulase	estrangulases	estrangulase	estrangulásemos	estrangulásedes	estrangulasen
	Futuro	estrangular	estrangulares	estrangular	estrangularmos	estrangulardes	estrangularen
Modo Imperativo	Afirmativo		estrangula	estrangule1	estrangulemos	estrangulade	estrangulen1
	Negativo		estrangules	estrangule1	estrangulemos	estranguledes	estrangulen1
Infinitivo conxugado		estrangular	estrangulares	estrangular	estrangularmos	estrangulardes	estrangularen

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: do latín strangulare.

Verbo

estrangular

1. Estrangular.