cimbra

Galego

cimbra¹

• Etimoloxía: do francés antigo cindre.

• Pronuncia: /ˈθimbɾa̝/ (AFI)

Substantivo feminino

cimbra (sg: cimbra; pl: cimbras)

1. (Construción) Estrutura auxiliar que serve para soster provisionalmente o peso dun arco ou bóveda.
2. Parte máis alta dun monte.
   • Sinónimos: cabezo, cima, cimbro, cimeiro, cume, cumio, curucho, curuto, cúspide.
3. Montículo de terra ao lado dun camiño ou leira, ou algún outro lugar.
   • Sinónimos: cemba, cimbro.

Traducións

• Castelán: cimbra ^(es)

cimbra²

• Etimoloxía: de cimbrar.

• Pronuncia: /ˈθimbɾa̝/ (AFI)

Substantivo feminino

cimbra (sg: cimbra; pl: cimbras)

1. Acción e efecto de cimbrar.
2. Corte feito polo pé dunha árbore.
3. Golpe feito por unha vara, ou algo semellante.
4. Mareo, malestar.