implantar

Galego

• Etimoloxía: de im- e plantar.

• Pronuncia: /implanˈtaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

implantar

1. Introducir, fixar ou colocar algo nun lugar para que se desenvolva, funcione ou permaneza nel de maneira estable.
   • Exemplo: Implantaron novas especies vexetais na zona recuperada.
     
     
2. Establecer, instaurar ou poñer en funcionamento unha norma, institución, costume, doutrina, réxime, sistema, servizo ou práctica nun lugar ou grupo.
   • Exemplo: Implantaron un novo sistema de xestión no hospital.
     
     
   • Exemplo: Os romanos implantaron o latín en moitos territorios conquistados.
     
     
3. (Construción, Arquitectura, Topografía) Trazar ou situar sobre o terreo a planta, posición ou disposición dunha obra proxectada.
   • Exemplo: Antes de comezar a escavación, implantaron a obra no terreo.
     
     
4. (Medicina, Cirurxía) Introducir ou colocar no corpo un implante, prótese, dispositivo, tecido ou material con finalidade terapéutica, funcional ou estética.
   • Exemplo: Implantáronlle unha prótese de cadeira.
     
     

Verbo pronominal

implantarse

1. Establecerse, arraigar ou comezar a funcionar algo nun lugar, sociedade, institución ou sistema.
   • Exemplo: A nova lei implantouse varios meses despois de ser aprobada.
     
     
2. (Medicina, Fisioloxía) Fixarse ou integrarse un implante, tecido ou estrutura biolóxica nunha zona do corpo.
   • Exemplo: O tecido implantouse sen complicacións.
     
     

Termos relacionados

• implantación
• implante
• implantado
• reimplantar

Traducións

• Alemán: einführen ^(de), implantieren ^(de), einpflanzen ^(de)
• Castelán: implantar ^(es)
• Catalán: implantar ^(ca)
• Francés: implanter ^(fr)
• Inglés: implant ^(en), establish ^(en), introduce ^(en)
• Italiano: impiantare ^(it), introdurre ^(it)
• Portugués: implantar ^(pt)
• Ruso: внедрять ^(ru), имплантировать ^(ru)
• Chinés: 植入 ^(zh), 推行 ^(zh)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	implantar
Xerundio	implantando
Participio	implantado, implantada, implantados, implantadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	implanto	implantas	implanta	implantamos	implantades	implantan
	Copretérito	implantaba	implantabas	implantaba	implantabamos	implantabades	implantaban
	Pretérito	implantei	implantaches	implantou	implantamos	implantastes	implantaron
	Antepretérito	implantara	implantaras	implantara	implantaramos	implantarades	implantaran
	Futuro	implantarei	implantarás	implantará	implantaremos	implantaredes	implantarán
	Pospretérito	implantaría	implantarías	implantaría	implantariamos	implantariades	implantarían
Modo Subxuntivo	Presente	implante	implantes	implante	implantemos	implantedes	implanten
	Pretérito	implantase	implantases	implantase	implantásemos	implantásedes	implantasen
	Futuro	implantar	implantares	implantar	implantarmos	implantardes	implantaren
Modo Imperativo	Afirmativo		implanta	implante1	implantemos	implantade	implanten1
	Negativo		implantes	implante1	implantemos	implantedes	implanten1
Infinitivo conxugado		implantar	implantares	implantar	implantarmos	implantardes	implantaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para implantar.

• «implantar» no DIGALEGO, Ir Indo.