enmudecer

Galego

• Etimoloxía: de mudo.

• Pronuncia: /eŋmuðeˈθeɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

enmudecer

1. Facer calar a alguén.

Verbo intransitivo

enmudecer

1. Ficar mudo.
2. Quedar calado, parar de falar.
   • Antónimos: desenmudecer.

Termos relacionados

• enmudecemento

Traducións

• Castelán: enmudecer ^(es)
• Catalán: emmudir ^(ca)
• Inglés: silence ^(en)
• Portugués: emudecer ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	enmudecer
Xerundio	enmudecendo
Participio	enmudecido, enmudecida, enmudecidos, enmudecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	enmudezo	enmudeces	enmudece	enmudecemos	enmudecedes	enmudecen
	Copretérito	enmudecía	enmudecías	enmudecía	enmudeciamos	enmudeciades	enmudecían
	Pretérito	enmudecín	enmudeciches	enmudeceu	enmudecemos	enmudecestes	enmudeceron
	Antepretérito	enmudecera	enmudeceras	enmudecera	enmudeceramos	enmudecerades	enmudeceran
	Futuro	enmudecerei	enmudecerás	enmudecerá	enmudeceremos	enmudeceredes	enmudecerán
	Pospretérito	enmudecería	enmudecerías	enmudecería	enmudeceriamos	enmudeceriades	enmudecerían
Modo Subxuntivo	Presente	enmudeza	enmudezas	enmudeza	enmudezamos	enmudezades	enmudezan
	Pretérito	enmudecese	enmudeceses	enmudecese	enmudecésemos	enmudecésedes	enmudecesen
	Futuro	enmudecer	enmudeceres	enmudecer	enmudecermos	enmudecerdes	enmudeceren
Modo Imperativo	Afirmativo		enmudece	enmudeza1	enmudezamos	enmudecede	enmudezan1
	Negativo		enmudezas	enmudeza1	enmudezamos	enmudezades	enmudezan1
Infinitivo conxugado		enmudecer	enmudeceres	enmudecer	enmudecermos	enmudecerdes	enmudeceren

1 Vostede(s)