centrar

Galego

• Etimoloxía: de centro e -ar.

• Pronuncia: /θenˈtɾaɾ/ ou /senˈtɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

centrar

1. Colocar, situar ou dispor algo no centro ou nun punto medio.
   • Exemplo: Cómpre centrar ben o cadro na parede.
     
     
2. Facer que algo ou alguén ocupe o centro da atención, do interese ou das miradas.
   • Exemplo: A intervención da investigadora centrou todas as preguntas do público.
     
     
3. Dirixir unha acción, discurso, debate, traballo ou esforzo cara a un obxectivo, tema ou aspecto concreto.
   • Exemplo: O relatorio centrou a análise na situación da lingua no ensino.
     
     
4. (Física, Óptica) Axustar unha lente, espello ou elemento óptico para que o seu eixe xeométrico coincida co eixe óptico dun sistema.
   • Exemplo: Antes da observación tiveron que centrar a lente do instrumento.
     
     
5. (Deportes) Lanzar ou pasar o balón desde unha banda cara á zona central da área ou da portería, para que outro xogador poida rematar.
   • Exemplo: O extremo centrou desde a dereita e o dianteiro marcou de cabeza.
     
     
6. (Deportes) Poñer a pelota, balón ou disco no centro do campo ou terreo de xogo para iniciar ou reanudar unha xogada, partido ou punto.
   • Exemplo: Despois do gol, o equipo local volveu centrar o balón.
     
     

Verbo pronominal

centrarse

1. Situarse ou colocarse no centro ou preto dun punto medio.
   • Exemplo: A imaxe centrouse automaticamente na pantalla.
     
     
2. Concentrarse nun tema, obxectivo, actividade ou aspecto determinado, deixando á marxe o secundario.
   • Exemplo: A reunión centrouse nas propostas de mellora do servizo.
     
     
3. Acadar ou recuperar un estado de equilibrio, seguridade ou claridade no pensamento ou na acción.
   • Exemplo: Despois duns minutos de silencio, conseguiu centrarse e continuar a exposición.
     
     

Antónimos

• descentrar

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	centrar
Xerundio	centrando
Participio	centrado, centrada, centrados, centradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	centro	centras	centra	centramos	centrades	centran
	Copretérito	centraba	centrabas	centraba	centrabamos	centrabades	centraban
	Pretérito	centrei	centraches	centrou	centramos	centrastes	centraron
	Antepretérito	centrara	centraras	centrara	centraramos	centrarades	centraran
	Futuro	centrarei	centrarás	centrará	centraremos	centraredes	centrarán
	Pospretérito	centraría	centrarías	centraría	centrariamos	centrariades	centrarían
Modo Subxuntivo	Presente	centre	centres	centre	centremos	centredes	centren
	Pretérito	centrase	centrases	centrase	centrásemos	centrásedes	centrasen
	Futuro	centrar	centrares	centrar	centrarmos	centrardes	centraren
Modo Imperativo	Afirmativo		centra	centre1	centremos	centrade	centren1
	Negativo		centres	centre1	centremos	centredes	centren1
Infinitivo conxugado		centrar	centrares	centrar	centrarmos	centrardes	centraren

1 Vostede(s)

Traducións

• Alemán: zentrieren ^(de), fokussieren ^(de)
• Castelán: centrar ^(es)
• Catalán: centrar ^(ca)
• Francés: centrer ^(fr)
• Inglés: center ^(en), centre ^(en), focus ^(en), cross ^(en)
• Italiano: centrare ^(it)
• Portugués: centrar ^(pt)
• Ruso: центрировать ^(ru), сосредоточить ^(ru)
• Chinés: 居中 ^(zh), 集中 ^(zh)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para centrar.

• «centrar» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: de centro e -ar.

Verbo

centrar

1. Centrar.

Catalán

• Etimoloxía: de centre e -ar.

Verbo

centrar

1. Centrar.

Portugués

• Etimoloxía: de centro e -ar.

Verbo

centrar

1. Centrar.