Galego

Etimoloxía: do latín situ.

Pronuncia: /si.tuˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

situar

Poñer algo ou alguén nun determinado lugar, sitio, posición ou situación.
- Sinónimos: colocar, poñer, dispoñer
- Antónimos: retirar, quitar, desprazar, descolocar
- Termos relacionados: situación, lugar, posición, colocación
- Exemplo: Situaron os canóns apuntando cara ao castelo.
- Exemplo: Situaron a casa nun outeiro.
Determinar ou indicar o lugar, posición ou situación de algo.
- Sinónimos: localizar, determinar, identificar
- Antónimos: deslocalizar, perder, desorientar
- Termos relacionados: mapa, punto, referencia, localización
- Exemplo: O profesor pediulles que situasen o país no mapa.
- Exemplo: Cómpre situar con precisión o lugar onde comezou o incendio.
Colocar ou interpretar unha persoa, feito, texto ou idea dentro dun determinado contexto, tempo ou marco de referencia.
- Sinónimos: contextualizar, encadrar, localizar, relacionar
- Antónimos: descontextualizar, illar, separar
- Termos relacionados: contexto, época, marco, referencia
- Exemplo: Para entender o poema, hai que situalo no seu contexto histórico.
- Exemplo: O estudo sitúa a autora dentro da literatura galega contemporánea.
Dar a alguén ou algo unha determinada posición, categoría ou lugar nunha orde, clasificación ou escala.
- Sinónimos: colocar, clasificar, posicionar, encadrar
- Antónimos: rebaixar, excluír, desprazar
- Termos relacionados: clasificación, posto, escala, categoría
- Exemplo: A crítica situou a novela entre as mellores do ano.
- Exemplo: O resultado sitúa o equipo nos primeiros postos da liga.

Verbo pronominal

situarse

Poñerse ou colocarse nun determinado lugar, sitio, posición ou situación.
- Sinónimos: colocarse, poñerse, instalarse, plantarse
- Antónimos: retirarse, afastarse, apartarse
- Termos relacionados: lugar, posición, situación, colocación
- Exemplo: Situámonos na primeira fila para ver mellor.
- Exemplo: Situouse á dereita da porta.
Estar situado ou localizado nun determinado lugar, punto ou espazo.
- Sinónimos: atoparse, encontrarse, localizarse, estar
- Antónimos: ausentarse, faltar, desaparecer
- Termos relacionados: localización, sitio, espazo, punto
- Exemplo: A vila sitúase na beira dereita do río.
- Exemplo: O edificio sitúase no centro histórico.
Acadar ou pasar a ocupar unha determinada posición, categoría ou lugar nunha clasificación, escala ou ámbito.
- Sinónimos: colocarse, posicionarse, clasificarse, encadrarse
- Antónimos: baixar, recuar, descolgarse
- Termos relacionados: posto, clasificación, posición, ámbito
- Exemplo: Con este triunfo situouse entre os mellores do mundo.
- Exemplo: A empresa situouse moi ben no mercado.
Ocorrer, desenvolverse ou localizarse un feito nun lugar, tempo ou contexto determinado.
- Sinónimos: desenvolverse, localizarse, acontecer, ocorrer
- Termos relacionados: acontecemento, contexto, tempo, lugar
- Exemplo: A acción da novela sitúase na Galicia medieval.
- Exemplo: O relato sitúase nunha pequena vila mariñeira.
Orientarse ou decatarse do lugar, momento ou situación en que un se atopa.
- Sinónimos: orientarse, localizarse, decatarse
- Antónimos: desorientarse, perderse, confundirse
- Termos relacionados: orientación, contexto, referencia, situación
- Exemplo: Ao principio non me situaba, pero logo recoñecín a rúa.
- Exemplo: Déixame un momento para situarme antes de responder.

Termos relacionados

Traducións

1. Poñer nun lugar ou posición

Catalán: situar ^(ca), col·locar ^(ca)
Alemán: platzieren ^(de), stellen ^(de), setzen ^(de)
Inglés: place ^(en), situate ^(en), position ^(en)
Castelán: situar ^(es), colocar ^(es)
Francés: situer ^(fr), placer ^(fr)

Italiano: situare ^(it), collocare ^(it)
Portugués: situar ^(pt), colocar ^(pt)
Ruso: размещать ^(ru), помещать ^(ru), располагать ^(ru)
Chinés: 放置 ^(zh), 安置 ^(zh), 定位 ^(zh)

2-3. Determinar a situación ou contextualizar

Catalán: situar ^(ca), localitzar ^(ca), contextualitzar ^(ca)
Alemán: orten ^(de), lokalisieren ^(de), einordnen ^(de)
Inglés: locate ^(en), situate ^(en), contextualize ^(en)
Castelán: situar ^(es), localizar ^(es), contextualizar ^(es)
Francés: situer ^(fr), localiser ^(fr), contextualiser ^(fr)

Italiano: situare ^(it), localizzare ^(it), contestualizzare ^(it)
Portugués: situar ^(pt), localizar ^(pt), contextualizar ^(pt)
Ruso: локализовать ^(ru), определять местоположение ^(ru), помещать в контекст ^(ru)
Chinés: 定位 ^(zh), 确定位置 ^(zh), 置于语境中 ^(zh)

4. Dar unha posición nunha clasificación ou escala

Catalán: situar ^(ca), posicionar ^(ca), classificar ^(ca)
Alemán: einordnen ^(de), positionieren ^(de), platzieren ^(de)
Inglés: rank ^(en), place ^(en), position ^(en)
Castelán: situar ^(es), posicionar ^(es), clasificar ^(es)
Francés: classer ^(fr), positionner ^(fr), situer ^(fr)

Italiano: classificare ^(it), posizionare ^(it), situare ^(it)
Portugués: situar ^(pt), posicionar ^(pt), classificar ^(pt)
Ruso: ставить ^(ru), позиционировать ^(ru), классифицировать ^(ru)
Chinés: 排名 ^(zh), 定位 ^(zh), 列入 ^(zh)

Pronominal. Situarse ou estar situado

Catalán: situar-se ^(ca), trobar-se ^(ca), col·locar-se ^(ca)
Alemán: sich befinden ^(de), sich platzieren ^(de), stehen ^(de)
Inglés: be located ^(en), place oneself ^(en), be situated ^(en)
Castelán: situarse ^(es), colocarse ^(es), estar situado ^(es)
Francés: se situer ^(fr), se placer ^(fr), être situé ^(fr)

Italiano: situarsi ^(it), collocarsi ^(it), trovarsi ^(it)
Portugués: situar-se ^(pt), colocar-se ^(pt), estar situado ^(pt)
Ruso: находиться ^(ru), располагаться ^(ru), становиться ^(ru)
Chinés: 位于 ^(zh), 处于 ^(zh), 站到 ^(zh)

Pronominal. Desenvolverse ou contextualizarse

Catalán: situar-se ^(ca), desenvolupar-se ^(ca)
Alemán: sich abspielen ^(de), stattfinden ^(de)
Inglés: be set ^(en), take place ^(en)
Castelán: situarse ^(es), desarrollarse ^(es)
Francés: se situer ^(fr), se dérouler ^(fr)

Italiano: ambientarsi ^(it), svolgersi ^(it)
Portugués: situar-se ^(pt), desenrolar-se ^(pt)
Ruso: происходить ^(ru), разворачиваться ^(ru)
Chinés: 发生在 ^(zh), 以…为背景 ^(zh)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación

**Formas impersoais**
Infinitivo	situar
Xerundio	situando
Participio	situado, situada, situados, situadas

**Formas persoais**
		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	sitúo	sitúas	sitúa	situamos	situades	sitúan
	Copretérito	situaba	situabas	situaba	situabamos	situabades	situaban
	Pretérito	situei	situaches	situou	situamos	situastes	situaron
	Antepretérito	situara	situaras	situara	situaramos	situarades	situaran
	Futuro	situarei	situarás	situará	situaremos	situaredes	situarán
	Pospretérito	situaría	situarías	situaría	situariamos	situariades	situarían
Modo Subxuntivo	Presente	sitúe	sitúes	sitúe	situemos	situedes	sitúen
	Pretérito	situase	situases	situase	situásemos	situásedes	situasen
	Futuro	situar	situares	situar	situarmos	situardes	situaren
Modo Imperativo	Afirmativo		sitúa	sitúe¹		situade	sitúen¹
Modo Imperativo	Negativo		sitúes	sitúe¹		situedes	sitúen¹
Infinitivo conxugado		situar	situares	situar	situarmos	situardes	situaren

¹ Vostede(s)

Referencias

Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para situar.

«situar» no DIGALEGO, Ir Indo.