Saltar ao contido

caer

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

  • Pronuncia: /kaˈeɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

caer

  1. Desprenderse unha cousa do lugar onde estaba adherida, pegada ou suxeita.
  2. Desprazarse un corpo de arriba a abaixo pola acción do seu peso ou da gravidade.
  3. Perder o equilibrio e ir dar ao chan ou a outra superficie.
  4. Ceder á acción da gravidade unha cousa suspendida, sen chegar necesariamente ao chan.
  5. Coincidir un día, data ou acontecemento cun determinado día da semana, período ou momento.
  6. Resultar unha cousa dunha determinada maneira, especialmente ben ou mal.
  7. Diminuír, baixar ou descender de valor, prezo, intensidade ou cantidade.
  8. Estar situado ou quedar un lugar onde se indica.
  9. Quedar algo dentro ou fóra duns límites, ámbito, competencia ou categoría.
  10. Ir dar alguén ou algo a un lugar, situación ou poder que non esperaba.
  11. Topar algo ou alguén cunha cousa preparada contra el.
  12. Incorrer nun erro, falta, delito, vicio ou comportamento censurable.
  13. Producirse ou ter lugar un fenómeno meteorolóxico.
  14. Ser unha persoa ou cousa do agrado ou desagrado doutra.
  15. Lembrar ou atopar a solución dunha cousa que non se coñecía ou non se tiña presente.
  16. Morrer nunha loita, batalla, guerra ou enfrontamento violento.
  17. Deixar de existir unha forma de goberno, réxime, dominio ou poder.
  18. Resultar derrotado, eliminado ou vencido nunha competición, proba ou conflito.
  19. Colgar ou pender algo dunha determinada maneira.
  20. Corresponder algo a alguén por azar, repartición ou sorte.

Termos relacionados

Traducións

Conxugación


Referencias


Castelán

  • Pronuncia: /kaˈeɾ/ (AFI)

Verbo

caer

  1. Caer.