caíño tinto

Galego

• Etimoloxía: composto de caíño e tinto.

• Pronuncia: /kaˈiɲo̝ ˈtinto̝/ (AFI)

Locución substantiva masculina

caíño tinto (sg: caíño tinto; pl: caíños tintos)

1. (Alimentación) Variedade autóctona galega de uva tinta. De maduración serodia, o seu rendemento é baixo. Ten acios de tamaño mediano e non moi compactos. Os seus bagos presentan cor azul escura. Dálle ao viño un sabor acedo ou agridoce. Emprégase para facer viños do Ribeiro e das Rías Baixas.
2. (Alimentación) Viño feito con esta uva.

Sinónimos

• caíño bravo, cachón

Termos relacionados

• caíño branco

Traducións

• Castelán: caíño tinto ^(es)
• Inglés: caíño tinto ^(en)
• Portugués: borraçal ^(pt)