regular

Galego

• Etimoloxía: do latín regulāris.

• Pronuncia: /re.ɣu.ˈlaɾ/ (AFI)

Adxectivo

regular
(sg: regular; pl: regulares)

1. Que se realiza ou se produce sempre co mesmo ritmo ou frecuencia.
2. Que non ten cambios importantes.
3. Que non é nin bo, nin malo.
4. Que non é nin moi grande nin moi pequeno.
5. Que se axusta na súa constitución ao que é a regra xeral das cousas da súa especie.
6. (Xeometría) Que ten os lados e os ángulos, ou as caras e os ángulos, iguais entre si.

Antónimos

irregular

Verbo transitivo

regular

1. Poñer algo baixo control, ou baixo unhas regras ou unha orde.

Verbo pronominal

regularse

1. Estar algo ou alguén baixo a dirección ou a autoridade dunha norma, lei, etc.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	regular
Xerundio	regulando
Participio	regulado, regulada, regulados, reguladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	regulo	regulas	regula	regulamos	regulades	regulan
	Copretérito	regulaba	regulabas	regulaba	regulabamos	regulabades	regulaban
	Pretérito	regulei	regulaches	regulou	regulamos	regulastes	regularon
	Antepretérito	regulara	regularas	regulara	regularamos	regularades	regularan
	Futuro	regularei	regularás	regulará	regularemos	regularedes	regularán
	Pospretérito	regularía	regularías	regularía	regulariamos	regulariades	regularían
Modo Subxuntivo	Presente	regule	regules	regule	regulemos	reguledes	regulen
	Pretérito	regulase	regulases	regulase	regulásemos	regulásedes	regulasen
	Futuro	regular	regulares	regular	regularmos	regulardes	regularen
Modo Imperativo	Afirmativo		regula	regule1	regulemos	regulade	regulen1
	Negativo		regules	regule1	regulemos	reguledes	regulen1
Infinitivo conxugado		regular	regulares	regular	regularmos	regulardes	regularen

1 Vostede(s)

Traducións

• Alemán: regelmäßige ^(de), üblichen ^(de)
• Castelán: regular ^(es)
• Francés: régulier ^(fr)
• Inglés: regular ^(en)
• Italiano: regolare ^(it)
• Portugués: regular ^(pt)