fachenda

Galego

• Etimoloxía: do italiano faccenda, do latín facienda, de facio.

• Pronuncia: /faˈt͡ʃenda/ (AFI)

Substantivo feminino

fachenda
(sg: fachenda; pl: fachendas)

1. Estima excesiva dun mesmo, das súas calidades, etc.
   • Exemplo: A fachenda cegábao, impedíndolle ver os seus límites.
     
     
   • Sinónimos: altivez, altiveza, arrogancia, chulería, fatuidade, flato, fumes, fungos, narcisismo, orgullo, ostentación, oufanía, petulancia, presunción, soberbia, vaidade, vangloria, xactancia.
   • Antónimos: humildade, modestia.

Derivados

• fachendoso

Traducións

Asturiano: fachenda (ast) Castelán: altanería (es); arrogancia (es); fatuidad (es); orgullo (es); ostentación (es); soberbia (es); ufanía (es), vanidad (es). Francés: vanité (fr)

Inglés: vanity (en) Portugués: vaidade (pt)

Referencias

• Definicións no Diccionariu de la Llingua Asturiana para «fachenda».

Asturiano

• Etimoloxía: do italiano faccenda.

• Pronuncia: /faˈt͡ʃen̪.d̪a/ (AFI)

Substantivo feminino

fachenda
(sg: fachenda; pl: fachendes)

1. Apariencia, aspecto.
   • Sinónimos: apariencia, aspeutu.
2. Fachenda.
   • Sinónimos: presumiciu.
3. Orgullo.
   • Sinónimos: altiveza, arguyu.

Referencias

• Definicións no Diccionariu de la Llingua Asturiana para «fachenda».

Castelán

• Etimoloxía: (1763). Do italiano faccenda.

• Pronuncia: /faˈt͡ʃẽn̪d̪a/ (AFI)

Substantivo feminino

fachenda
(sg: fachenda; pl: fachendas)

1. Fachenda.
   • Exemplo: «La fachenda del enunciado ya indicaba la mezcla de simplismo y pedantería con la que se había elaborado todo aquello».—Boadella, Albert, Memorias de un bufón, p. 149, ed.: Espasa Calpe. Madrid, 2001
     
     
   • Sinónimos: arrogancia, jactancia, petulancia, presunción, vanidad.

Derivados

• fachendear, fachendista, fachendón, fachendoso.

Substantivo masculino

1. Fachendoso.

fachenda
(sg: fachenda; pl: fachendas)

Referencias

• Definicións no Diccionario de la Real Academia Española para «fachenda».