diaconisa
Galego
Etimoloxía: do latín eclesiástico diaconissam, e este do grego antigo διάκονος diákonos, 'servidor', 'servinte'.
Pronuncia: /di.a.ko.'ni.sa̯/ (AFI)
Substantivo feminino
diaconisa
(sg: diaconisa; pl: diaconisas)
- (Relixión) Virxe ou viúva encargada oficialmente dun servizo análogo ao do diácono nos primeiros séculos da Igrexa católica.