confluír

Galego

• Etimoloxía: de con- e fluír, do latín confluere.

• Pronuncia: /kon.fluˈiɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

confluír

1. Dito de dous o máis ríos ou outras correntes de auga, unirse.
   • Exemplo: O Sar e o Sarela conflúen en Santiago.
     
     
2. Dito de dous ou máis camiños, unirse.
   • Exemplo: Segundo se di, todos os camiños conflúen en Roma.
     
     
3. Dito de moita xente ou de cousas que veñen de diversas partes, concorrer nun lugar.
   • Exemplo: Biólogos de todo o mundo confluíron no congreso.
     
     

Traducións

• Castelán: confluir ^(es)
• Portugués: confluir ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	confluír
Xerundio	confluíndo
Participio	confluído, confluída, confluídos, confluídas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	conflúo	conflúes	conflúe	confluímos	confluídes	conflúen
	Copretérito	confluía	confluías	confluía	confluiamos	confluiades	confluían
	Pretérito	confluín	confluíches	confluíu	confluímos	confluístes	confluíron
	Antepretérito	confluíra	confluíras	confluíra	confluiramos	confluirades	confluíran
	Futuro	confluirei	confluirás	confluirá	confluiremos	confluiredes	confluirán
	Pospretérito	confluiría	confluirías	confluiría	confluiriamos	confluiriades	confluirían
Modo Subxuntivo	Presente	conflúa	conflúas	conflúa	confluamos	confluades	conflúan
	Pretérito	confluíse	confluíses	confluíse	confluísemos	confluísedes	confluísen
	Futuro	confluír	confluíres	confluír	confluírmos	confluírdes	confluíren
Modo Imperativo	Afirmativo		conflúe	conflúa1		confluíde	conflúan1
	Negativo		conflúas	conflúa1		confluades	conflúan1
Infinitivo conxugado		confluír	confluíres	confluír	confluírmos	confluírdes	confluíren

1 Vostede(s)