Saltar ao contido

vir

do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Grafías semellantes:     Vir

Galego

  • Pronuncia: /ˈbiɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

vir

  1. Desprazarse cara ao lugar onde está a persoa que fala ou cara a un punto tomado como referencia.
  2. Dirixirse ao mesmo lugar ca a persoa que fala, acompañándoa.
  3. Chegar a un lugar despois de percorrer unha distancia ou facer unha viaxe.
  4. Proceder, derivar ou ter orixe nun lugar, persoa ou cousa.
  5. Producirse, ocorrer ou ter lugar un acontecemento ou feito.
  6. Manifestarse nunha persoa unha idea, sentimento, lembranza, sensación ou fenómeno físico ou anímico.
  7. Chegar ou estar próximo un momento, época, quenda ou período.
  8. Figurar, estar escrito ou aparecer algo nun texto, documento, indicación ou lugar determinado.
  9. (vir ben ou vir mal) Ter unha cousa efecto positivo ou negativo sobre alguén ou algo.
  10. (vir ben ou vir mal) Acomodarse, cadrar ou sentar unha cousa dunha determinada maneira.
  11. (vir a + infinitivo) Chegar a ser, resultar ou equivaler aproximadamente ao que se expresa.
  12. (vir de + infinitivo) Indicar que unha acción acaba de realizarse pouco antes do momento de que se fala.
  13. (vir + xerundio) Indicar o desenvolvemento gradual dunha acción ou proceso que comezou antes e continúa no momento de referencia.


Verbo pronominal

virse

  1. Marchar ou regresar cara ao lugar de referencia, especialmente abandonando outro lugar.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

Conxugación


Referencias

Africáner

Preposición

vir

  1. Para.

Baure

Substantivo

vir

  1. Vento.

Esloveno

Substantivo

vir

  1. Fonte.

Latín

Substantivo

vir

  1. Home.

Portugués

Verbo

vir

  1. Vir.