colectivo

Galego

• Etimoloxía: do latín collectīvus.

• Pronuncia: /kolekˈtiβo/ (AFI)

Adxectivo

colectivo (ms: colectivo; mpl: colectivos; fs: colectiva; fpl: colectivas)

1. Pertencente ou relativo a unha agrupación de individuos, a un grupo ou a unha colectividade.
   • Exemplo: Cómpre atender as necesidades colectivas.
     
     
2. Realizado ou compartido por varias persoas ou por un grupo.
   • Exemplo: Presentouse unha exposición colectiva de varios acuarelistas.
     
     
3. (Gramática) Dito dun nome ou substantivo: que expresa, en singular, un conxunto de persoas, animais ou cousas.
   • Exemplo: 'Asemblea, rabaño e tropa son substantivos colectivos.
     
     

Substantivo masculino

colectivo (sg: colectivo; pl: colectivos)

1. Conxunto de persoas agrupadas para exercer unha determinada actividade en común, ou por intereses laborais, profesionais, sociais, culturais ou políticos.
   • Exemplo: Un colectivo de profesores reuniuse para acordar as súas reivindicacións.
     
     
   • Exemplo: O colectivo de artistas organizou unha mostra conxunta.
     
     

Sinónimos

• grupo
• agrupación
• colectividade

Antónimos

• individual
• particular

Termos relacionados

• colectiva
• colectivamente
• colectividade
• colectivismo
• colectivista
• colectivización
• colectivizar
• comunidade
• grupo
• agrupación
• substantivo colectivo

Traducións

• Alemán: kollektiv ^(de), Kollektiv ^(de)
• Castelán: colectivo ^(es)
• Catalán: col·lectiu ^(ca)
• Francés: collectif ^(fr)
• Inglés: collective ^(en)
• Italiano: collettivo ^(it)
• Portugués: coletivo ^(pt)
• Ruso: коллективный ^(ru), коллектив ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para colectivo.