caracolear
Aparencia
Galego
Etimoloxía: de caracol.
Pronuncia: /kaɾakɔleˈaɾ/ (AFI)
caracolear
- Dar un cabalo xiros sobre si mesmo ou movementos circulares.
- Facer movementos en círculos unha persoa.
Traducións
- Castelán: caracolear (es)
- Francés: caracoler (fr)
- Inglés: caracole (en)
- Portugués: caracolear (pt), caracolar (pt)
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
| Infinitivo | caracolear |
| Xerundio | caracoleando |
| Participio | caracoleado, caracoleada, caracoleados, caracoleadas |
| 1 Vostede(s) |
Castelán
caracolear