circular

Galego

circular¹

• Pronuncia: /θiɾkuˈlaɾ/ (AFI)

Adxectivo

circular (sg: circular; pl: circulares)

1. En forma de círculo.

Substantivo feminino

circular (sg: circular; pl: circulares)

1. Carta que se envía a varios destinatarios.

Traducións

1. Carta que se envía a varios destinatarios

Alemán: Rundbrief (de) m, Rundschreiben (de) n

circular²

• Pronuncia: /θiɾkuˈlaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

circular

1. Desprazarse nunha dirección por unha vía de comunicación.
2. Moverse [por condutos].
3. Espallarse, propagarse [unha información].
4. Pasar dunhas persoas a outras [cartos, mercadorías, etc.].

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	circular
Xerundio	circulando
Participio	circulado, circulada, circulados, circuladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	circulo	circulas	circula	circulamos	circulades	circulan
	Copretérito	circulaba	circulabas	circulaba	circulabamos	circulabades	circulaban
	Pretérito	circulei	circulaches	circulou	circulamos	circulastes	circularon
	Antepretérito	circulara	circularas	circulara	circularamos	circularades	circularan
	Futuro	circularei	circularás	circulará	circularemos	circularedes	circularán
	Pospretérito	circularía	circularías	circularía	circulariamos	circulariades	circularían
Modo Subxuntivo	Presente	circule	circules	circule	circulemos	circuledes	circulen
	Pretérito	circulase	circulases	circulase	circulásemos	circulásedes	circulasen
	Futuro	circular	circulares	circular	circularmos	circulardes	circularen
Modo Imperativo	Afirmativo		circula	circule1	circulemos	circulade	circulen1
	Negativo		circules	circule1	circulemos	circuledes	circulen1
Infinitivo conxugado		circular	circulares	circular	circularmos	circulardes	circularen

1 Vostede(s)