cantear

Galego

• Etimoloxía: de canto.

• Pronuncia: /kanteˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

cantear

1. Traballar ou facer os cantos dunha peza de pedra, madeira ou outro material.

Traducións

• Castelán: cantear ^(es)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	cantear
Xerundio	canteando
Participio	canteado, canteada, canteados, canteadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	canteo	canteas	cantea	canteamos	canteades	cantean
	Copretérito	canteaba	canteabas	canteaba	canteabamos	canteabades	canteaban
	Pretérito	canteei	canteaches	canteou	canteamos	canteastes	cantearon
	Antepretérito	canteara	cantearas	canteara	cantearamos	cantearades	cantearan
	Futuro	cantearei	cantearás	canteará	cantearemos	cantearedes	cantearán
	Pospretérito	cantearía	cantearías	cantearía	canteariamos	canteariades	cantearían
Modo Subxuntivo	Presente	cantee	cantees	cantee	canteemos	canteedes	canteen
	Pretérito	cantease	canteases	cantease	canteásemos	canteásedes	canteasen
	Futuro	cantear	canteares	cantear	cantearmos	canteardes	cantearen
Modo Imperativo	Afirmativo		cantea	cantee1	canteemos	canteade	canteen1
	Negativo		cantees	cantee1	canteemos	canteedes	canteen1
Infinitivo conxugado		cantear	canteares	cantear	cantearmos	canteardes	cantearen

1 Vostede(s)