violencia

Galego

A decapitación de Holofernes nun cadro de Caravaggio

• Etimoloxía: do latín violentia.

• Pronuncia: /bjoˈlenθja/ ou /bjoˈlensja/ (AFI)

Substantivo feminino

violencia (sg: violencia; pl: violencias)

1. Calidade de violento.
   • Exemplo: Era coñecido pola súa violencia e agresividade.
     
     
   • Exemplo: A violencia do seu discurso sorprendeu o auditorio.
     
     
2. Acción e efecto de violentar ou violentarse.
   • Exemplo: Nas discusións sempre recorría á violencia.
     
     
3. Acción violenta ou contraria á natural maneira de proceder.
   • Exemplo: Tiña tan mal carácter que sempre recorría á violencia.
     
     
4. Ímpeto, forza ou intensidade extraordinaria coa que se realiza ou produce algo.
   • Exemplo: Pechou a porta con violencia.
     
     
5. Exercicio inxusto e arbitrario, xeralmente ilegal, de poder ou de forza.
   • Exemplo: En moitos países autoritarios a xente padece moitas veces a violencia do goberno.
     
     
6. (Figurado) Molestia, incomodidade, embarazo.
   • Exemplo: Quixémoslle aforrar a violencia que sufría.
     
     

Termos relacionados

• violencia contra a muller
• violencia contra o varón
• violencia de xénero
• violencia directa
• violencia doméstica
• violencia intrafamiliar
• violencia machista
• violencia natural
• violencia sexual
• violencia vicaria
• violencia xuvenil
• violento
• violentamente
• violentar

Traducións

• Alemán: Gewalt ^(de)
• Castelán: violencia ^(es)
• Catalán: violència ^(ca)
• Francés: violence ^(fr)
• Inglés: violence ^(en)
• Italiano: violenza ^(it)
• Portugués: violência ^(pt)
• Ruso: насилие ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para violencia.

• «violencia» no DIGALEGO, Ir Indo.