uniformar

Galego

• Etimoloxía: de uniforme.

• Pronuncia: /unifɔɾˈmaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

uniformar

1. Tornar [algo] uniforme.
   • Termos relacionados: estandarizar, igualar, regularizar, unificar.
2. Facer vestir de uniforme [a alguén].

Traducións

• Castelán: uniformar ^(es).
• Portugués: uniformizar ^(pt), uniformar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	uniformar
Xerundio	uniformando
Participio	uniformado, uniformada, uniformados, uniformadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	uniformo	uniformas	uniforma	uniformamos	uniformades	uniforman
	Copretérito	uniformaba	uniformabas	uniformaba	uniformabamos	uniformabades	uniformaban
	Pretérito	uniformei	uniformaches	uniformou	uniformamos	uniformastes	uniformaron
	Antepretérito	uniformara	uniformaras	uniformara	uniformaramos	uniformarades	uniformaran
	Futuro	uniformarei	uniformarás	uniformará	uniformaremos	uniformaredes	uniformarán
	Pospretérito	uniformaría	uniformarías	uniformaría	uniformariamos	uniformariades	uniformarían
Modo Subxuntivo	Presente	uniforme	uniformes	uniforme	uniformemos	uniformedes	uniformen
	Pretérito	uniformase	uniformases	uniformase	uniformásemos	uniformásedes	uniformasen
	Futuro	uniformar	uniformares	uniformar	uniformarmos	uniformardes	uniformaren
Modo Imperativo	Afirmativo		uniforma	uniforme1	uniformemos	uniformade	uniformen1
	Negativo		uniformes	uniforme1	uniformemos	uniformedes	uniformen1
Infinitivo conxugado		uniformar	uniformares	uniformar	uniformarmos	uniformardes	uniformaren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

uniformar

1. Uniformar (tornar [algo] uniforme).
2. Uniformar (facer vestir de uniforme [a alguén]).