transhumar

Galego

• Etimoloxía: do latín humu ("terra") e do prefixo trans-.

• Pronuncia: /tɾansuˈmaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

transhumar

1. Mover os rabaños dun lugar a outro.

Termos relacionados

• transhumancia
• transhumante

Traducións

• Castelán: trashumar ^(es).
• Catalán: transhumar ^(ca).
• Francés: transhumer ^(fr)
• Italiano: transumare ^(it)
• Portugués: transumar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	transhumar
Xerundio	transhumando
Participio	transhumado, transhumada, transhumados, transhumadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	transhumo	transhumas	transhuma	transhumamos	transhumades	transhuman
	Copretérito	transhumaba	transhumabas	transhumaba	transhumabamos	transhumabades	transhumaban
	Pretérito	transhumei	transhumaches	transhumou	transhumamos	transhumastes	transhumaron
	Antepretérito	transhumara	transhumaras	transhumara	transhumaramos	transhumarades	transhumaran
	Futuro	transhumarei	transhumarás	transhumará	transhumaremos	transhumaredes	transhumarán
	Pospretérito	transhumaría	transhumarías	transhumaría	transhumariamos	transhumariades	transhumarían
Modo Subxuntivo	Presente	transhume	transhumes	transhume	transhumemos	transhumedes	transhumen
	Pretérito	transhumase	transhumases	transhumase	transhumásemos	transhumásedes	transhumasen
	Futuro	transhumar	transhumares	transhumar	transhumarmos	transhumardes	transhumaren
Modo Imperativo	Afirmativo		transhuma	transhume1	transhumemos	transhumade	transhumen1
	Negativo		transhumes	transhume1	transhumemos	transhumedes	transhumen1
Infinitivo conxugado		transhumar	transhumares	transhumar	transhumarmos	transhumardes	transhumaren

1 Vostede(s)