restrebar

Galego

• Etimoloxía: de restreba.

• Pronuncia: /restɾeˈβaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

restrebar

1. Arar unha terra da restreba.

Verbo intransitivo

restrebar

1. Parir unha res todos os anos.
   • Sinónimos: abarbeitar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	restrebar
Xerundio	restrebando
Participio	restrebado, restrebada, restrebados, restrebadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	restrebo	restrebas	restreba	restrebamos	restrebades	restreban
	Copretérito	restrebaba	restrebabas	restrebaba	restrebabamos	restrebabades	restrebaban
	Pretérito	restrebei	restrebaches	restrebou	restrebamos	restrebastes	restrebaron
	Antepretérito	restrebara	restrebaras	restrebara	restrebaramos	restrebarades	restrebaran
	Futuro	restrebarei	restrebarás	restrebará	restrebaremos	restrebaredes	restrebarán
	Pospretérito	restrebaría	restrebarías	restrebaría	restrebariamos	restrebariades	restrebarían
Modo Subxuntivo	Presente	restrebe	restrebes	restrebe	restrebemos	restrebedes	restreben
	Pretérito	restrebase	restrebases	restrebase	restrebásemos	restrebásedes	restrebasen
	Futuro	restrebar	restrebares	restrebar	restrebarmos	restrebardes	restrebaren
Modo Imperativo	Afirmativo		restreba	restrebe1	restrebemos	restrebade	restreben1
	Negativo		restrebes	restrebe1	restrebemos	restrebedes	restreben1
Infinitivo conxugado		restrebar	restrebares	restrebar	restrebarmos	restrebardes	restrebaren

1 Vostede(s)