parir

Galego

• Etimoloxía: do latín parere.

• Pronuncia: [paˈɾiɾ] (AFI)

Verbo

parir

1. (Fisioloxía) Expulsa-lo feto unha femia ó remata-lo período de xestación.
   • Exemplo: As ovellas adoitan parir tras cinco meses de xestación.
     
     
   • Sinónimos: dar a luz.
   • Termos relacionados: librar, traer.
2. (Figurado) Rematar algo que representou certo esforzo.
   • Exemplo: Este home non acaba de pari-lo proxecto que lle encargamos.
     
     

Termos relacionados

• ¡a nai que te pariu!
• ¡acabáramos de parir!
• coñecer a alguén como se o parise
• parir como unha coella
• poñer a parir [a alguén]
• quen te pariu que te arrole
• quen te pariu que te lamba
• quen te pariu que te compre
• parto
• parideira
• paridoiro
• paristallo
• primípara, multípara, nulípara
• parida

Traducións

• Alemán: gebären ^(de).
• Castelán: parir ^(es).
• Francés: (1) accoucher ^(fr) (as mulleres), mettre bas ^(fr) (os animais), vêler ^(fr) (as vacas), pouliner ^(fr) (as eguas), agneler ^(fr) (as ovellas); (2) accoucher ^(fr).
• Inglés: bear ^(en).
• Italiano: partorire ^(it).
• Portugués: parir ^(pt).

Conxugación

Verbo irregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	parir
Xerundio	parindo
Participio	parido, parida, paridos, paridas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	pairo	pares	pare	parimos	parides	paren
	Copretérito	paría	parías	paría	pariamos	pariades	parían
	Pretérito	parín	pariches	pariu	parimos	paristes	pariron
	Antepretérito	parira	pariras	parira	pariramos	parirades	pariran
	Futuro	parirei	parirás	parirá	pariremos	pariredes	parirán
	Pospretérito	pariría	parirías	pariría	paririamos	paririades	parirían
Modo Subxuntivo	Presente	paira	pairas	paira	pairamos	pairades	pairan
	Pretérito	parise	parises	parise	parísemos	parísedes	parisen
	Futuro	parir	parires	parir	parirmos	parirdes	pariren
Modo Imperativo	Afirmativo		pare	paira1		paride	pairan1
	Negativo		pairas	paira1		pairades	pairan1
Infinitivo conxugado		parir	parires	parir	parirmos	parirdes	pariren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para parir.

• «parir» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: do latín parere.

Verbo

parir

1. Parir.

Portugués

• Etimoloxía: do latín parere.

Verbo

parir

1. Parir.