peroné

Galego

• Etimoloxía: do castelán peroné, préstamo do francés péroné, á súa vez préstamo do grego antigo περόνη (fíbula, broche, agulla), a través do latín científico perōne.

• Pronuncia: [pe.ɾoˈnɛ] (AFI)

Esquema dos ósos da extreminade inferior.

Substantivo masculino

Porción distal do peroné dereito.

peroné (sg: peroné; pl: peronés)

1. (Anatomía) Óso longo e delgado que, xunto coa tibia, e no seu lateral externo, forma o esqueleto da perna.
   • Exemplo: O xogador sufriu fractura de peroné.
     
     

Sinónimos

• fíbula

Observacións

• Véxase a irregular morfoloxía do termo, tendo presente a súa etimoloxía.

Termos relacionados

• peroneal

Traducións

• Alemán: Wadenbein ^(de)
• Castelán: peroné ^(es)
• Catalán: peroné ^(ca)
• Francés: péroné ^(fr)
• Inglés: fibula ^(en)
• Italiano: perone ^(it)
• Portugués: perônio ^(pt)