Galego

Etimoloxía: do latín opponĕre.

Pronuncia: /ɔ.poˈɲeɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

opoñer

Poñer ou facer que se enfronten dúas ou máis persoas, cousas, ideas ou forzas.
- Sinónimos: contrapoñer, contrapor, enfrontar, confrontar
- Antónimos: xuntar, unir, conciliar, harmonizar
- Termos relacionados: oposición, enfrontamento, contraposición, confrontación
- Exemplo: En moitas ocasións é mellor opoñer o útil ao agradable.
- Exemplo: O campionato opuxo varios equipos da comarca.
Comparar ao mesmo tempo varias cousas ou persoas para ver as diferenzas existentes entre elas.
- Sinónimos: comparar, confrontar, contrastar, cotejar
- Antónimos: asimilar, igualar, confundir, identificar
- Termos relacionados: comparación, diferenza, contraste, distinción
- Exemplo: Cómpre opoñer os dous métodos antes de escoller un.
- Exemplo: O estudo opón dúas teorías sobre a orixe do fenómeno.
Presentar algo como impedimento, obstáculo, razón ou argumento en contra.
- Sinónimos: obxectar, alegar, contradicir, impedir, presentar
- Antónimos: aceptar, admitir, consentir, permitir
- Termos relacionados: obstáculo, impedimento, argumento, resistencia
- Exemplo: A iso que dis non hai nada que opoñer.
- Exemplo: Os ladróns opuxéronlle resistencia á policía.
Poñer unha persoa, cousa ou idea fronte a outra como contraria ou incompatible.
- Sinónimos: contrapoñer, contrapor, enfrontar, opor
- Antónimos: conciliar, acomodar, harmonizar, compatibilizar
- Termos relacionados: contrariedade, incompatibilidade, oposición, antítese
- Exemplo: O autor opón tradición e modernidade ao longo da novela.
- Exemplo: Non se deben opoñer sempre liberdade e responsabilidade.

Verbo pronominal

opoñerse

Facer fronte ou mostrarse contrario a algo ou a alguén.
- Sinónimos: enfrontarse, oporse, resistirse, rexeitar, refugar
- Antónimos: aceptar, admitir, consentir, permitir, aprobar
- Termos relacionados: oposición, resistencia, rexeitamento, desacordo
- Exemplo: O fillo oponse ao pai.
- Exemplo: Os sindicatos opóñense a esa medida do Goberno.
Manifestar desacordo ou resistencia ante unha decisión, proposta, feito ou situación.
- Sinónimos: discrepar, protestar, resistirse, rexeitar
- Antónimos: concordar, estar de acordo, apoiar, secundar
- Termos relacionados: desacordo, discrepancia, protesta, opositor
- Exemplo: Toda a familia se opoñía a aquela voda.
- Exemplo: O profesor opúxose ao cambio de data do exame.
Ser contrarias ou incompatibles entre si dúas ou máis persoas, cousas, ideas ou tendencias.
- Sinónimos: contrapoñerse, contraporse, enfrontarse, contradicirse
- Antónimos: concordar, coincidir, harmonizar, compatibilizarse
- Termos relacionados: contrariedade, incompatibilidade, oposición, contraposición
- Exemplo: As súas visións da vida opóñense frontalmente.
- Exemplo: Grande oponse a pequeno.

Variantes

opor

Observacións

O participio deste verbo é irregular: oposto, oposta, opostos, opostas.
No uso pronominal, mantense a trampa das ligazóns: opoñerse, oporse, enfrontarse, resistirse.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

1. Poñer ou facer que se enfronten

Catalán: oposar ^(ca), contraposar ^(ca), enfrontar ^(ca)
Alemán: entgegensetzen ^(de), gegenüberstellen ^(de), konfrontieren ^(de)
Inglés: oppose ^(en), set against ^(en), confront ^(en)
Castelán: oponer ^(es), contraponer ^(es), enfrentar ^(es)
Francés: opposer ^(fr), mettre en opposition ^(fr), confronter ^(fr)

Italiano: opporre ^(it), contrapporre ^(it), mettere di fronte ^(it)
Portugués: opor ^(pt), contrapor ^(pt), confrontar ^(pt)
Ruso: противопоставлять ^(ru), ставить против ^(ru), конфронтировать ^(ru)
Chinés: 使对立 ^(zh), 对置 ^(zh), 对抗 ^(zh)

2. Comparar para ver diferenzas

Catalán: oposar ^(ca), comparar ^(ca), contrastar ^(ca)
Alemán: gegenüberstellen ^(de), vergleichen ^(de), kontrastieren ^(de)
Inglés: compare ^(en), contrast ^(en), set against ^(en)
Castelán: oponer ^(es), comparar ^(es), confrontar ^(es)
Francés: opposer ^(fr), comparer ^(fr), confronter ^(fr)

Italiano: confrontare ^(it), comparare ^(it), contrapporre ^(it)
Portugués: comparar ^(pt), confrontar ^(pt), opor ^(pt)
Ruso: сравнивать ^(ru), сопоставлять ^(ru), противопоставлять ^(ru)
Chinés: 比较 ^(zh), 对比 ^(zh), 作比较 ^(zh)

3. Presentar como impedimento, obstáculo ou argumento en contra

Catalán: oposar ^(ca), objectar ^(ca), al·legar ^(ca)
Alemán: entgegenhalten ^(de), einwenden ^(de), entgegensetzen ^(de)
Inglés: oppose ^(en), object ^(en), raise against ^(en)
Castelán: oponer ^(es), objetar ^(es), alegar en contra ^(es)
Francés: opposer ^(fr), objecter ^(fr), faire obstacle ^(fr)

Italiano: opporre ^(it), obiettare ^(it), sollevare contro ^(it)
Portugués: opor ^(pt), objetar ^(pt), alegar contra ^(pt)
Ruso: возражать ^(ru), выдвигать против ^(ru), препятствовать ^(ru)
Chinés: 反对 ^(zh), 提出异议 ^(zh), 阻挠 ^(zh)

4. Poñer como contrario ou incompatible

Catalán: oposar ^(ca), contraposar ^(ca)
Alemán: entgegensetzen ^(de), gegenüberstellen ^(de)
Inglés: oppose ^(en), contrast ^(en), set against ^(en)
Castelán: oponer ^(es), contraponer ^(es)
Francés: opposer ^(fr), contraster ^(fr)

Italiano: opporre ^(it), contrapporre ^(it)
Portugués: opor ^(pt), contrapor ^(pt)
Ruso: противопоставлять ^(ru), ставить в оппозицию ^(ru)
Chinés: 对立 ^(zh), 对置 ^(zh), 使相反 ^(zh)

Pronominal. Opoñerse

Catalán: oposar-se ^(ca), enfrontar-se ^(ca), resistir-se ^(ca)
Alemán: sich widersetzen ^(de), sich entgegenstellen ^(de), sich sträuben ^(de)
Inglés: oppose ^(en), object to ^(en), resist ^(en)
Castelán: oponerse ^(es), enfrentarse ^(es), resistirse ^(es)
Francés: s'opposer ^(fr), se dresser contre ^(fr), résister ^(fr)

Italiano: opporsi ^(it), contrapporsi ^(it), resistere ^(it)
Portugués: opor-se ^(pt), resistir ^(pt), contrapor-se ^(pt)
Ruso: противиться ^(ru), возражать ^(ru), сопротивляться ^(ru)
Chinés: 反对 ^(zh), 抵制 ^(zh), 对抗 ^(zh)

Conxugación

Verbo irregular da 2ª conxugación

**Formas impersoais**
Infinitivo	opoñer
Xerundio	opoñendo
Participio	oposto, oposta, opostos, opostas

**Formas persoais**
		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	opoño	opós	opón	opoñemos	opoñedes	opoñen
	Copretérito	opoñía	opoñías	opoñía	opoñiamos	opoñiades	opoñían
	Pretérito	opuxen	opuxeches	opuxo	opuxemos	opuxestes	opuxeron
	Antepretérito	opuxera	opuxeras	opuxera	opuxeramos	opuxerades	opuxeran
	Futuro	opoñerei	opoñerás	opoñerá	opoñeremos	opoñeredes	opoñerán
	Pospretérito	opoñería	opoñerías	opoñería	opoñeriamos	opoñeriades	opoñerían
Modo Subxuntivo	Presente	opoña	opoñas	opoña	opoñamos	opoñades	opoñan
	Pretérito	opuxese	opuxeses	opuxese	opuxésemos	opuxésedes	opuxesen
	Futuro	opuxer	opuxeres	opuxer	opuxermos	opuxerdes	opuxeren
Modo Imperativo	Afirmativo		opón	opoña¹		opoñede	opoñan¹
Modo Imperativo	Negativo		opoñas	opoña¹		opoñades	opoñan¹
Infinitivo conxugado		opoñer	opoñeres	opoñer	opoñermos	opoñerdes	opoñeren

¹ Vostede(s)

Referencias

Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para opoñer.

«opoñer» no DIGALEGO, Ir Indo.