labrar

Galego

• Etimoloxía: do latín «laborāre».

• Pronuncia: /laˈβɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

labrar

1. Facer surcos cun arado na terra para poder cultivar nela.
   • Sinónimos: arar.
2. Traballar un material para darlle unha forma determinada.

Traducións

(1) Facer surcos na terra.

Castelán: labrar (es). Francés: labourer (fr). Inglés: plough (en).

(2) Traballar un material.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	labrar
Xerundio	labrando
Participio	labrado, labrada, labrados, labradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	labro	labras	labra	labramos	labrades	labran
	Copretérito	labraba	labrabas	labraba	labrabamos	labrabades	labraban
	Pretérito	labrei	labraches	labrou	labramos	labrastes	labraron
	Antepretérito	labrara	labraras	labrara	labraramos	labrarades	labraran
	Futuro	labrarei	labrarás	labrará	labraremos	labraredes	labrarán
	Pospretérito	labraría	labrarías	labraría	labrariamos	labrariades	labrarían
Modo Subxuntivo	Presente	labre	labres	labre	labremos	labredes	labren
	Pretérito	labrase	labrases	labrase	labrásemos	labrásedes	labrasen
	Futuro	labrar	labrares	labrar	labrarmos	labrardes	labraren
Modo Imperativo	Afirmativo		labra	labre1	labremos	labrade	labren1
	Negativo		labres	labre1	labremos	labredes	labren1
Infinitivo conxugado		labrar	labrares	labrar	labrarmos	labrardes	labraren

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: do latín «laborāre».

Verbo transitivo

labrar

1. Arar, labrar (a terra).
2. Labrar (un material).