estela

Galego

• Pronuncia: /esˈtɛla/ (AFI)

estela¹

• Etimoloxía: do latín stēla, do grego antigo στήλη (stḗlē), "columna, estela".

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. (Arte, Arqueoloxía) Monumento monolítico, xeralmente de pedra e chantado no chan, que pode ter carácter funerario, conmemorativo, votivo, biográfico ou territorial, con inscricións ou decoracións.
   • Exemplo: No castro apareceu unha estela con motivos xeométricos.
     
     

Termos relacionados

• estela anepígrafa
• cipo
• lápida
• monólito
• inscrición
• epígrafe

Traducións

• Alemán: Stele ^(de)
• Castelán: estela ^(es)
• Catalán: estela ^(ca)
• Chinés: 碑 ^(zh)
• Francés: stèle ^(fr)
• Inglés: stele ^(en), stela ^(en)
• Italiano: stele ^(it)
• Portugués: estela ^(pt)
• Ruso: стела ^(ru)

estela²

• Etimoloxía: do latín tardío astĕlla, diminutivo de astŭla, relacionado co latín assula, "acha, estela de madeira".

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. Anaco pequeno e irregular de madeira que se desprende ao partir, rachar ou romper violentamente un pau, táboa ou outro anaco de madeira.
   • Exemplo: Ao fender a leña, cravóuselle unha estela nun dedo.
     
     

Sinónimos

• acha
• racho
• cavaco

Termos relacionados

• madeira
• leña
• racha
• cachela
• cavaca
• farpa
• respigo

Traducións

• Alemán: Splitter ^(de)
• Castelán: astilla ^(es)
• Catalán: estella ^(ca)
• Chinés: 木片 ^(zh)
• Francés: écharde ^(fr), éclat ^(fr)
• Inglés: splinter ^(en)
• Italiano: scheggia ^(it)
• Portugués: estilha ^(pt)
• Ruso: щепка ^(ru)

estela³

• Etimoloxía: do latín científico stela, do grego antigo στήλη (stḗlē), "columna, estela".

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. (Botánica) Cilindro central do talo ou da raíz das plantas vasculares, formado polos tecidos condutores e polos tecidos fundamentais asociados.
   • Exemplo: A disposición dos feixes vasculares permite describir o tipo de estela dunha planta.
     
     

Sinónimos

• cilindro central

Termos relacionados

• talo
• raíz
• cilindro central
• periciclo
• procámbium
• xilema
• floema
• medula
• feixe vascular
• planta vascular

Traducións

• Alemán: Stele ^(de), Zentralzylinder ^(de)
• Castelán: estela ^(es), cilindro central ^(es)
• Catalán: estela ^(ca)
• Francés: stèle ^(fr), cylindre central ^(fr)
• Inglés: stele ^(en), central cylinder ^(en)
• Italiano: stele ^(it)
• Portugués: estela ^(pt), cilindro central ^(pt)
• Ruso: стела ^(ru), центральный цилиндр ^(ru)
• Chinés: 中柱 ^(zh)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para estela.

• «estela» no DIGALEGO, Ir Indo.
• «estela» no DIGALEGO, Ir Indo.

Occitano

• Etimoloxía: do occitano antigo estela, do latín stēlla, do itálico *stērolā, do indoeuropeo *h₂stḗr.

• Pronuncia: /esˈtelo/ (AFI)

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. (Astronomía) Estrela.

Castelán

estela¹

• Etimoloxía: do latín aestuāria, de aestus, "marea, axitación".

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. Esteira, rastro ou sinal que deixa tras si un corpo ao moverse pola auga, polo aire ou por outro medio.

estela²

• Etimoloxía: do latín stēla, do grego antigo στήλη (stḗlē).

Substantivo feminino

estela (sg: estela; pl: estelas)

1. (Arte, Arqueoloxía) Estela.