dexemar

Galego

• Pronuncia: /deʃeˈmaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

dexemarse

1. Partir ou mancarse unha res polos cadrís.
2. Perder o rabo as vacas ou as cabalarías.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	dexemar
Xerundio	dexemando
Participio	dexemado, dexemada, dexemados, dexemadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	dexemo	dexemas	dexema	dexemamos	dexemades	dexeman
	Copretérito	dexemaba	dexemabas	dexemaba	dexemabamos	dexemabades	dexemaban
	Pretérito	dexemei	dexemaches	dexemou	dexemamos	dexemastes	dexemaron
	Antepretérito	dexemara	dexemaras	dexemara	dexemaramos	dexemarades	dexemaran
	Futuro	dexemarei	dexemarás	dexemará	dexemaremos	dexemaredes	dexemarán
	Pospretérito	dexemaría	dexemarías	dexemaría	dexemariamos	dexemariades	dexemarían
Modo Subxuntivo	Presente	dexeme	dexemes	dexeme	dexememos	dexemedes	dexemen
	Pretérito	dexemase	dexemases	dexemase	dexemásemos	dexemásedes	dexemasen
	Futuro	dexemar	dexemares	dexemar	dexemarmos	dexemardes	dexemaren
Modo Imperativo	Afirmativo		dexema	dexeme1	dexememos	dexemade	dexemen1
	Negativo		dexemes	dexeme1	dexememos	dexemedes	dexemen1
Infinitivo conxugado		dexemar	dexemares	dexemar	dexemarmos	dexemardes	dexemaren

1 Vostede(s)