desnutrir

Galego

• Etimoloxía: de nutrir e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desnuˈtɾiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desnutrir

1. Causar danos no organismo por falta de nutrición axeitada.

Termos relacionados

• desnutrición

Traducións

• Castelán: desnutrir ^(es).
• Portugués: desnutrir ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desnutrir
Xerundio	desnutrindo
Participio	desnutrido, desnutrida, desnutridos, desnutridas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desnutro	desnutres	desnutre	desnutrimos	desnutrides	desnutren
	Copretérito	desnutría	desnutrías	desnutría	desnutriamos	desnutriades	desnutrían
	Pretérito	desnutrín	desnutriches	desnutriu	desnutrimos	desnutristes	desnutriron
	Antepretérito	desnutrira	desnutriras	desnutrira	desnutriramos	desnutrirades	desnutriran
	Futuro	desnutrirei	desnutrirás	desnutrirá	desnutriremos	desnutriredes	desnutrirán
	Pospretérito	desnutriría	desnutrirías	desnutriría	desnutririamos	desnutririades	desnutrirían
Modo Subxuntivo	Presente	desnutra	desnutras	desnutra	desnutramos	desnutrades	desnutran
	Pretérito	desnutrise	desnutrises	desnutrise	desnutrísemos	desnutrísedes	desnutrisen
	Futuro	desnutrir	desnutrires	desnutrir	desnutrirmos	desnutrirdes	desnutriren
Modo Imperativo	Afirmativo		desnutre	desnutra1		desnutride	desnutran1
	Negativo		desnutras	desnutra1		desnutrades	desnutran1
Infinitivo conxugado		desnutrir	desnutrires	desnutrir	desnutrirmos	desnutrirdes	desnutriren

1 Vostede(s)