nutrir

Galego

• Etimoloxía: do latín nūtrīre.

• Pronuncia: /nuˈtɾiɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

nutrir

1. Servir de alimento.
   • Sinónimos: alimentar, manter.

Traducións

• Castelán: alimentar ^(es).

Verbo pronominal

nutrirse

1. Tomar alimento.
   • Sinónimos: alimentarse, comer, manterse.

Traducións

• Castelán: alimentarse ^(es), comer ^(es).

Verbo transitivo

nutrir

1. Fornecer alimento a [un ser vivo].
   • Sinónimos: alimentar, manter.

Traducións

• Castelán: alimentar ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	nutrir
Xerundio	nutrindo
Participio	nutrido, nutrida, nutridos, nutridas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	nutro	nutres	nutre	nutrimos	nutrides	nutren
	Copretérito	nutría	nutrías	nutría	nutriamos	nutriades	nutrían
	Pretérito	nutrín	nutriches	nutriu	nutrimos	nutristes	nutriron
	Antepretérito	nutrira	nutriras	nutrira	nutriramos	nutrirades	nutriran
	Futuro	nutrirei	nutrirás	nutrirá	nutriremos	nutriredes	nutrirán
	Pospretérito	nutriría	nutrirías	nutriría	nutririamos	nutririades	nutrirían
Modo Subxuntivo	Presente	nutra	nutras	nutra	nutramos	nutrades	nutran
	Pretérito	nutrise	nutrises	nutrise	nutrísemos	nutrísedes	nutrisen
	Futuro	nutrir	nutrires	nutrir	nutrirmos	nutrirdes	nutriren
Modo Imperativo	Afirmativo		nutre	nutra1		nutride	nutran1
	Negativo		nutras	nutra1		nutrades	nutran1
Infinitivo conxugado		nutrir	nutrires	nutrir	nutrirmos	nutrirdes	nutriren

1 Vostede(s)