desaliñar

Galego

• Etimoloxía: de aliñar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desaliˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desaliñar

1. Desviar algo respecto dunha liña.
   • Antónimos: aliñar.
2. Facer perder a orde correcta, así como a boa disposición ou o bo estado de algo.
   • Sinónimos: desamañar.

Verbo pronominal

desaliñarse

1. Desviarse algo respecto dunha liña.
   • Antónimos: aliñarse.
2. Perder algo a súa orde correcta, así como a súa boa disposición ou o seu bo estado.
   • Sinónimos: desamañarse.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desaliñar
Xerundio	desaliñando
Participio	desaliñado, desaliñada, desaliñados, desaliñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desaliño	desaliñas	desaliña	desaliñamos	desaliñades	desaliñan
	Copretérito	desaliñaba	desaliñabas	desaliñaba	desaliñabamos	desaliñabades	desaliñaban
	Pretérito	desaliñei	desaliñaches	desaliñou	desaliñamos	desaliñastes	desaliñaron
	Antepretérito	desaliñara	desaliñaras	desaliñara	desaliñaramos	desaliñarades	desaliñaran
	Futuro	desaliñarei	desaliñarás	desaliñará	desaliñaremos	desaliñaredes	desaliñarán
	Pospretérito	desaliñaría	desaliñarías	desaliñaría	desaliñariamos	desaliñariades	desaliñarían
Modo Subxuntivo	Presente	desaliñe	desaliñes	desaliñe	desaliñemos	desaliñedes	desaliñen
	Pretérito	desaliñase	desaliñases	desaliñase	desaliñásemos	desaliñásedes	desaliñasen
	Futuro	desaliñar	desaliñares	desaliñar	desaliñarmos	desaliñardes	desaliñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desaliña	desaliñe1	desaliñemos	desaliñade	desaliñen1
	Negativo		desaliñes	desaliñe1	desaliñemos	desaliñedes	desaliñen1
Infinitivo conxugado		desaliñar	desaliñares	desaliñar	desaliñarmos	desaliñardes	desaliñaren

1 Vostede(s)