defenestrar

Galego

• Etimoloxía: da contracción do prefixo «de-» e do termo latino fenestra.

• Pronuncia: /defenesˈtɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

defenestrar

1. Botar [a alguén] por unha fiestra.
2. (Figurado) Retirar [a alguén] do posto ou cargo que ocupa.

Traducións

• Castelán: defenestrar ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	defenestrar
Xerundio	defenestrando
Participio	defenestrado, defenestrada, defenestrados, defenestradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	defenestro	defenestras	defenestra	defenestramos	defenestrades	defenestran
	Copretérito	defenestraba	defenestrabas	defenestraba	defenestrabamos	defenestrabades	defenestraban
	Pretérito	defenestrei	defenestraches	defenestrou	defenestramos	defenestrastes	defenestraron
	Antepretérito	defenestrara	defenestraras	defenestrara	defenestraramos	defenestrarades	defenestraran
	Futuro	defenestrarei	defenestrarás	defenestrará	defenestraremos	defenestraredes	defenestrarán
	Pospretérito	defenestraría	defenestrarías	defenestraría	defenestrariamos	defenestrariades	defenestrarían
Modo Subxuntivo	Presente	defenestre	defenestres	defenestre	defenestremos	defenestredes	defenestren
	Pretérito	defenestrase	defenestrases	defenestrase	defenestrásemos	defenestrásedes	defenestrasen
	Futuro	defenestrar	defenestrares	defenestrar	defenestrarmos	defenestrardes	defenestraren
Modo Imperativo	Afirmativo		defenestra	defenestre1	defenestremos	defenestrade	defenestren1
	Negativo		defenestres	defenestre1	defenestremos	defenestredes	defenestren1
Infinitivo conxugado		defenestrar	defenestrares	defenestrar	defenestrarmos	defenestrardes	defenestraren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

defenestrar

1. Defenestrar.
2. (Figurado) Defenestrar.