bourear

Galego

• Pronuncia: [bow.ɾeˈaɾ] (AFI)

Verbo intransitivo

bourear

1. Falar cun ton de voz alta; berrar.
2. Facer moito ruído.
   • Sinónimos: abelloar, alborotar, algarear, barullar.
3. Traballar moito, en distintas faenas.
   • Sinónimos: bourar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bourear
Xerundio	boureando
Participio	boureado, boureada, boureados, boureadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	boureo	boureas	bourea	boureamos	boureades	bourean
	Copretérito	boureaba	boureabas	boureaba	boureabamos	boureabades	boureaban
	Pretérito	boureei	boureaches	boureou	boureamos	boureastes	bourearon
	Antepretérito	boureara	bourearas	boureara	bourearamos	bourearades	bourearan
	Futuro	bourearei	bourearás	boureará	bourearemos	bourearedes	bourearán
	Pospretérito	bourearía	bourearías	bourearía	boureariamos	boureariades	bourearían
Modo Subxuntivo	Presente	bouree	bourees	bouree	boureemos	boureedes	boureen
	Pretérito	bourease	boureases	bourease	boureásemos	boureásedes	boureasen
	Futuro	bourear	boureares	bourear	bourearmos	boureardes	bourearen
Modo Imperativo	Afirmativo		bourea	bouree1	boureemos	boureade	boureen1
	Negativo		bourees	bouree1	boureemos	boureedes	boureen1
Infinitivo conxugado		bourear	boureares	bourear	bourearmos	boureardes	bourearen

1 Vostede(s)