bordear

Galego

• Etimoloxía: de «bordo».

Verbo transitivo

bordear

1. Estar situado no bordo de [algo] ou ao seu arredor.
   • Sinónimos: abeirar.
2. Ir polo bordo ou proximidades de [algo].
   • Sinónimos: flanquear.

Traducións

• Castelán: bordear ^(es); (2) flanquear ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	bordear
Xerundio	bordeando
Participio	bordeado, bordeada, bordeados, bordeadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	bordeo	bordeas	bordea	bordeamos	bordeades	bordean
	Copretérito	bordeaba	bordeabas	bordeaba	bordeabamos	bordeabades	bordeaban
	Pretérito	bordeei	bordeaches	bordeou	bordeamos	bordeastes	bordearon
	Antepretérito	bordeara	bordearas	bordeara	bordearamos	bordearades	bordearan
	Futuro	bordearei	bordearás	bordeará	bordearemos	bordearedes	bordearán
	Pospretérito	bordearía	bordearías	bordearía	bordeariamos	bordeariades	bordearían
Modo Subxuntivo	Presente	bordee	bordees	bordee	bordeemos	bordeedes	bordeen
	Pretérito	bordease	bordeases	bordease	bordeásemos	bordeásedes	bordeasen
	Futuro	bordear	bordeares	bordear	bordearmos	bordeardes	bordearen
Modo Imperativo	Afirmativo		bordea	bordee1	bordeemos	bordeade	bordeen1
	Negativo		bordees	bordee1	bordeemos	bordeedes	bordeen1
Infinitivo conxugado		bordear	bordeares	bordear	bordearmos	bordeardes	bordearen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

bordear

1. Abeirar, bordear (estar no bordo).
2. Bordear, flanquear (ir polo bordo).