arruñar

Galego

• Pronuncia: [a.ruˈɲaɾ] (AFI)

Verbo intransitivo

arruñar

1. Subir un animal por unha árbore, por un muro etc., valéndose das catro patas e das uñas.
   • Sinónimos: agatuñar, aganchar, encarriscar, engatar, gabear, gapear, gatear, rubir.
2. Subir [alguén por unha superficie vertical] valéndose das catro extremidades.
   • Sinónimos: agatuñar, aganchar, encarriscar, engatar, gabear, gapear, gatear, rubir.
3. Medrar [unha planta] cara arriba apoiándose nunha superficie vertical.
   • Sinónimos: agatuñar, aganchar, gabear, gatear, rubir.

Traducións

• Castelán: trepar ^(es).
• Francés: grimper ^(fr).
• Inglés: climb ^(en).
• Portugués: trepar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arruñar
Xerundio	arruñando
Participio	arruñado, arruñada, arruñados, arruñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arruño	arruñas	arruña	arruñamos	arruñades	arruñan
	Copretérito	arruñaba	arruñabas	arruñaba	arruñabamos	arruñabades	arruñaban
	Pretérito	arruñei	arruñaches	arruñou	arruñamos	arruñastes	arruñaron
	Antepretérito	arruñara	arruñaras	arruñara	arruñaramos	arruñarades	arruñaran
	Futuro	arruñarei	arruñarás	arruñará	arruñaremos	arruñaredes	arruñarán
	Pospretérito	arruñaría	arruñarías	arruñaría	arruñariamos	arruñariades	arruñarían
Modo Subxuntivo	Presente	arruñe	arruñes	arruñe	arruñemos	arruñedes	arruñen
	Pretérito	arruñase	arruñases	arruñase	arruñásemos	arruñásedes	arruñasen
	Futuro	arruñar	arruñares	arruñar	arruñarmos	arruñardes	arruñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		arruña	arruñe1	arruñemos	arruñade	arruñen1
	Negativo		arruñes	arruñe1	arruñemos	arruñedes	arruñen1
Infinitivo conxugado		arruñar	arruñares	arruñar	arruñarmos	arruñardes	arruñaren

1 Vostede(s)