anubrar

Galego

• Pronuncia: /anuˈβɾaɾ/ (AFI)

Verbo

anubrar

1. Toldarse o ceo, nubrar.
   • Antónimos: desanubrar.

Traducións

• Castelán: anublar ^(es).
• Inglés: cloud ^(en)
• Portugués: anuviar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	anubrar
Xerundio	anubrando
Participio	anubrado, anubrada, anubrados, anubradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	anubro	anubras	anubra	anubramos	anubrades	anubran
	Copretérito	anubraba	anubrabas	anubraba	anubrabamos	anubrabades	anubraban
	Pretérito	anubrei	anubraches	anubrou	anubramos	anubrastes	anubraron
	Antepretérito	anubrara	anubraras	anubrara	anubraramos	anubrarades	anubraran
	Futuro	anubrarei	anubrarás	anubrará	anubraremos	anubraredes	anubrarán
	Pospretérito	anubraría	anubrarías	anubraría	anubrariamos	anubrariades	anubrarían
Modo Subxuntivo	Presente	anubre	anubres	anubre	anubremos	anubredes	anubren
	Pretérito	anubrase	anubrases	anubrase	anubrásemos	anubrásedes	anubrasen
	Futuro	anubrar	anubrares	anubrar	anubrarmos	anubrardes	anubraren
Modo Imperativo	Afirmativo		anubra	anubre1	anubremos	anubrade	anubren1
	Negativo		anubres	anubre1	anubremos	anubredes	anubren1
Infinitivo conxugado		anubrar	anubrares	anubrar	anubrarmos	anubrardes	anubraren

1 Vostede(s)