anublar
Aparencia
Castelán
Etimoloxía: Atestado desde 1284. De añublar.
Pronuncia: [anuˈβ̞laɾ] (AFI)
anublar
- Anubrar.
- Exemplo: «¿Ese borrón denegrido, que anubla el cielo de vuestro rostro, no fue una bofetada con que, como a mal esclavo, me arrojaban de la casa de Dios, y vos por mí la recibiste en vuestra venerable mejilla?».«¿Aquel borrón escurecido, que anubra o ceo do teu rostro, non foi unha labazada coa que, como a un escravo ruín, me botaban da casa de Deus, e ti por min recibiches na túa meixela vulnerábel?» (Solís y Valenzuela, Pedro de. El desierto prodigioso y prodigio del desierto [circa 1650]. Editado por: Rubén Páez Patiño. Editorial: Instituto Caro y Cuervo. Bogotá, 1977)
- Exemplo: «¿Ese borrón denegrido, que anubla el cielo de vuestro rostro, no fue una bofetada con que, como a mal esclavo, me arrojaban de la casa de Dios, y vos por mí la recibiste en vuestra venerable mejilla?».
- Escurecer, embaçar, amortecer.
- Exemplo: «El adúltero, contra este deseo divino, echa en el matrimonio una mancha que le anubla la pureza, y una discordia que le convierte en infierno».«O adúltero, contra este desexo divino, bota no matrimonio unha mancha que lle escurece a pureza, e unha discordia que o converte en inferno.» (Zabaleta, Juan de. El día de fiesta por la mañana [1654]. Página 134. Editado por: Cristóbal Cuevas García. Editorial: Madrid, Castalia. 1983)
- Exemplo: «El adúltero, contra este deseo divino, echa en el matrimonio una mancha que le anubla la pureza, y una discordia que le convierte en infierno».
- Murchar.
- Exemplo: Cae derrotada la rosa más hermosa.
Muere sintiéndose ínfima a las demás.
Ve cómo sus pétalos se anublan. ¡Luce horrorosa!
Llora desconsolada al saber que no hay vuelta atrás.Cae derrotada a rosa máis fermosa.
Morre sentíndose ínfima ás demais.
Ve como os seus pétalos se murchan. ¡Luce horrorosa!
Chora desconsolada ao saber que non hai volta atrás.
- Exemplo: Cae derrotada la rosa más hermosa.
- En xerga delicuencial, cubrir.
Sinónimos
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
| infinitivo | anublar |
| xerundio | anublando |
| participio | anublado, anublada, anublados, anubladas |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
presente | anublo | anublas | anubla | anublamos | anubláis | anublan |
| copretérito (pretérito imperfecto) | anublaba | anublabas | anublaba | anublábamos | anublábais | anublaban | |
| pretérito (indefinido) | anublé | anublaste | anubló | anublamos | anublasteis | anublaron | |
| futuro | anublaré | anublarás | anublará | anublaremos | anublaréis | anublarán | |
| pospretérito (condicional) | anublaría | anublarías | anublaría | anublaríamos | anublaríais | anublarían | |
| Modo Subxuntivo (Conjuntivo) |
presente | anuble | anubles | anuble | anublemos | anubléis | anublen |
| pretérito (pretérito imperfecto) | anublara | anublaras | anublara | anubláramos | anublarais | anublaran | |
| anublase | anublases | anublase | anublásemos | anublaseis | anublasen | ||
| futuro1 |
anublare | anublares | anublare | anubláremos | anublareis | anublaren | |
| Modo Imperativo |
afirmativo | anubla | anuble2 | anublemos | anublad | anublen2 | |
| negativo | anubles | anuble2 | anublemos | anubléis | anublen2 | ||
| 1 en desuso 2 usted(es) |