antollar

Galego

• Etimoloxía: de antollo.

• Pronuncia: [an.toˈʎaɾ] (AFI)

Verbo pronominal

antollarse

1. Querer algo con moitas ganas, ter un antollo.
   • Exemplo: Antolláronseme xurelos e vounos ir mercar para a cea. Antollouse con facer o camiño de Santiago e fíxoo.
     
     

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	antollar
Xerundio	antollando
Participio	antollado, antollada, antollados, antolladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	antollo	antollas	antolla	antollamos	antollades	antollan
	Copretérito	antollaba	antollabas	antollaba	antollabamos	antollabades	antollaban
	Pretérito	antollei	antollaches	antollou	antollamos	antollastes	antollaron
	Antepretérito	antollara	antollaras	antollara	antollaramos	antollarades	antollaran
	Futuro	antollarei	antollarás	antollará	antollaremos	antollaredes	antollarán
	Pospretérito	antollaría	antollarías	antollaría	antollariamos	antollariades	antollarían
Modo Subxuntivo	Presente	antolle	antolles	antolle	antollemos	antolledes	antollen
	Pretérito	antollase	antollases	antollase	antollásemos	antollásedes	antollasen
	Futuro	antollar	antollares	antollar	antollarmos	antollardes	antollaren
Modo Imperativo	Afirmativo		antolla	antolle1	antollemos	antollade	antollen1
	Negativo		antolles	antolle1	antollemos	antolledes	antollen1
Infinitivo conxugado		antollar	antollares	antollar	antollarmos	antollardes	antollaren

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: antojar ^(es).
• Francés: avoir envie de ^(fr).
• Inglés: fancy ^(en), feel like ^(en), have a craving for ^(en).
• Portugués: desejar ^(pt).