acuñar

Galego

• Etimoloxía: de cuño.

• Pronuncia: /akuˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

acuñar

1. Poñer cuñas a [algo].
   • Sinónimos: calzar, forrar, soficar.
2. (Figurado) Interceder ante alguén por [outra persoa] para que se lle conceda o que solicita.
   • Sinónimos: enchufar, recomendar.
3. Usar un cuño para imprimir ou crear un deseño en obxectos metálicos, medallas ou moedas.
   • Sinónimos: cuñar.
4. (Figurado) Crear un novo termo ou expresión para definir un novo concepto ou obxecto.

Traducións

• Castelán: acuñar ^(es)
• Inglés: coin ^(en)
• Italiano: coniare ^(it)
• Portugués: cunhar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	acuñar
Xerundio	acuñando
Participio	acuñado, acuñada, acuñados, acuñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	acuño	acuñas	acuña	acuñamos	acuñades	acuñan
	Copretérito	acuñaba	acuñabas	acuñaba	acuñabamos	acuñabades	acuñaban
	Pretérito	acuñei	acuñaches	acuñou	acuñamos	acuñastes	acuñaron
	Antepretérito	acuñara	acuñaras	acuñara	acuñaramos	acuñarades	acuñaran
	Futuro	acuñarei	acuñarás	acuñará	acuñaremos	acuñaredes	acuñarán
	Pospretérito	acuñaría	acuñarías	acuñaría	acuñariamos	acuñariades	acuñarían
Modo Subxuntivo	Presente	acuñe	acuñes	acuñe	acuñemos	acuñedes	acuñen
	Pretérito	acuñase	acuñases	acuñase	acuñásemos	acuñásedes	acuñasen
	Futuro	acuñar	acuñares	acuñar	acuñarmos	acuñardes	acuñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		acuña	acuñe1	acuñemos	acuñade	acuñen1
	Negativo		acuñes	acuñe1	acuñemos	acuñedes	acuñen1
Infinitivo conxugado		acuñar	acuñares	acuñar	acuñarmos	acuñardes	acuñaren

1 Vostede(s)